Υπάρχουν στιγμές σε μια σχέση που σε “ξεγυμνώνουν” συναισθηματικά. Μία από αυτές είναι το κλασικό road trip με τον σύντροφό σου: ένα κινούμενο εξομολογητήριο, χωρίς έξοδο κινδύνου πριν το επόμενο φανάρι.
Πρόσφατα, η γυναίκα μου κι εγώ ξεκινήσαμε για μια απλή διαδρομή. Μόνο που γρήγορα μετατράπηκε σε ταξίδι μέσα από φιλοδοξίες, απογοητεύσεις και το περίπλοκο άθλημα που λέγεται «είμαι παντρεμένος χωρίς πτυχίο στην ανάγνωση σκέψης».
Από την καριέρα στο… σεξ
Όλα ξεκίνησαν αθώα. Εκείνη μιλούσε παθιασμένα για την απογοήτευσή της από τους ανθρώπους που «απλά βγάζουν τη μέρα» χωρίς στόχους ή όνειρα.
Εγώ, βέβαια, το πήγα αλλού: στη δική μου απογοήτευση για τη σπάνια σωματική μας επαφή.
Έτσι άρχισε «Το Μεγάλο Debate στο Αυτοκίνητο». Με το τιμόνι στο ένα χέρι και το εσωτερικό λεξικό παρομοιώσεων στο άλλο, ρίχνω τη βόμβα:
«Δηλαδή η δική σου επιθυμία για επαγγελματική επιτυχία, δεν είναι ίδια με τη δική μου επιθυμία για… άλλα πράγματα;»
Περίμενα κατανόηση. Πήρα το βλέμμα «το καζανάκι δεν τραβάει».
Δύο GPS, δύο κόσμοι
«Όχι, αγάπη μου», είπε ψύχραιμα. «Αυτό είναι άλλο. Οι επαγγελματικές φιλοδοξίες δεν έχουν σχέση με… αυτά που λες.»
Και κάπως έτσι, βρεθήκαμε να συγκρίνουμε την ανάβαση της καριέρας με τη σωματική ανάβαση της σχέσης μας. Αλλα ντάλλα.
Η κουβέντα πήγαινε πέρα δώθε, από την απογοήτευση στο γέλιο. Και φανέρωσε τη μεγάλη αλήθεια: στις σχέσεις, είναι πιο εύκολο να παρεξηγηθείς απ’ το να χαθείς με δύο GPS που φωνάζουν «ανακατεύθυνση πορείας».
Η ομορφιά στις παρακάμψεις
Εκείνη δεν μπορούσε να καταλάβει τη δική μου ανάγκη για σεξ. Εγώ δεν μπορούσα να δεχτώ τη δική της ήρεμη προσέγγιση. Σαν δύο συστήματα πλοήγησης που δεν συμφωνούν ποτέ.
Κι όμως, κάπου εκεί βρίσκεται το αστείο της μακροχρόνιας σχέσης: η ομορφιά είναι στις στροφές, στα φρένα, στις λάθος εξόδους. Η αγάπη δεν είναι μόνο οι καυτές βραδιές (όσο κι αν τις περιμένω), αλλά και το να ακούς, να γελάς και να ξαναβρίσκεις τον δρόμο. Μαζί.
Στο τέλος της διαδρομής
Κανείς δεν «νίκησε». Φτάσαμε στον προορισμό με μια ακόμα μικρή κωμωδία σχέσης στο ενεργητικό μας.
Και αν κάτι έμαθα, είναι το εξής: οι σχέσεις μοιάζουν με την κυκλοφορία. Άλλοτε κολλημένη, άλλοτε γρήγορη, πάντα λίγο χαοτική.
Το καλύτερο κομμάτι; Όπως και σε κάθε διαδρομή, έτσι και στη σχέση: πάντα οι απρόβλεπτες παρακάμψεις.