Ο πρώην μου έχει γίνει από τους πιο σταθερούς θεατές των stories μου στο Instagram. Για σχέση, οι έξι μήνες τού ήταν αρκετοί. Ως θεατής, πάντως, φαίνεται πως ανανέωσε τη συνδρομή του.
Εκείνος με χώρισε νωρίτερα μέσα στη χρονιά και από τότε δεν έχουμε μιλήσει. Δεν ήταν ότι κρατήσαμε κάποια επαφή που σιγά σιγά αραίωσε. Χωρίσαμε και η κουβέντα κόπηκε εκεί. Ό,τι απορίες είχα για εκείνον έμειναν μαζί μου, χωρίς καινούργια στοιχεία για να τις λύσω.
Πριν από λίγες εβδομάδες, όμως, μου έστειλε αίτημα να με ακολουθήσει. Και τώρα βλέπει κάθε story που ανεβάζω. Σε κάποια πατάει και like, αρκετά συχνά ώστε να αρχίσω να παρατηρώ το μοτίβο. Το όνομά του εμφανίζεται συνέχεια στη λίστα με τις προβολές. Στα μηνύματά μου, από την άλλη, απόλυτη ησυχία.
Ούτε ένα «γεια», ούτε μια εξήγηση για την επιστροφή. Μόνο αυτή η μικρή, σταθερή παρουσία στην οθόνη. Ξέρω ότι συμβαίνει. Μπορεί κάποιος να ακολουθεί έναν πρώην χωρίς να θέλει επανασύνδεση ή συζήτηση. Μπορεί απλώς να χαζεύει στο κινητό του και να περνάει την ώρα του. Αν το έλεγε κάποιος άλλος αυτό στην παρέα, μάλλον θα έδινα την εξήγηση με αξιοθαύμαστη ψυχραιμία.
Αλλά τον γνώρισα μέσα σε εκείνους τους έξι μήνες και δεν μου μοιάζει για άνθρωπο που θα το έκανε τόσο αδιάφορα. Τουλάχιστον έτσι τον θυμάμαι. Κι αυτό είναι που με κάνει να στέκομαι περισσότερο σε κάθε εμφάνισή του. Δεν ξέρω αν βλέπω κάτι που υπάρχει ή αν συμπληρώνω μόνη μου τα κενά που αφήνει η σιωπή του.
Εκείνος αποφάσισε να τελειώσει η σχέση. Εκείνος ζήτησε τώρα να ξαναμπεί στη διαδικτυακή μου ζωή. Αν έχει κάτι να πει, μου φαίνεται λογικό να κάνει κι αυτό το τελευταίο βήμα και να το πει.
Αντί γι’ αυτό, κάθομαι και αναρωτιέμαι αν τα likes είναι ο τρόπος του να ανοίξει κουβέντα. Δοκιμάζει να δει αν θα ανταποκριθώ; Περιμένει να στείλω πρώτη; Ή εγώ έχω αφιερώσει στο θέμα ολόκληρη σύσκεψη κι εκείνος ούτε μισή σκέψη;
Η λίστα με τις προβολές δεν δίνει απαντήσεις. Έχει μόνο το όνομά του, ξανά και ξανά. Εκείνος βλέπει κάθε ιστορία που ανεβάζω. Κι εγώ περιμένω να δω αν σκοπεύει κάποια στιγμή να μου μιλήσει.
