Η οικογένεια του Ρόμπι αποκαλούσε τη γυναίκα του «κολλητή του». Για κάποιο άλλο ζευγάρι μπορεί να ήταν μια τρυφερή έκφραση. Εκείνη, όμως, ένιωθε ότι χρησιμοποιούσαν τη λέξη για να υποβαθμίσουν τον γάμο τους και τους είχε ζητήσει να σταματήσουν.
Η απάντηση ήταν ότι δεν καταλάβαινε το χιούμορ τους. Η έκφραση συνεχίστηκε. Κάπου εκεί η συζήτηση έπαψε να αφορά τον ορισμό της φιλίας και άρχισε να αφορά το αν η επιθυμία της μετρούσε.
Το στοίχημα
Ύστερα ο Ρόμπι αποκάλυψε ότι συγγενείς του είχαν βάλει στοίχημα για τον γάμο τους. Το ότι ο γάμος τους είχε γίνει αφορμή για στοιχήματα ήταν από μόνο του προσβλητικό.
Ο Ρόμπι πρότεινε να διακόψει την επαφή με τη μητέρα και την αδελφή του, ενώ ήθελε να προσπαθήσει να συνεννοηθεί με τον πατέρα του. Ήταν μια αντίδραση εκείνης της στιγμής, όχι μια λύση που ταιριάζει υποχρεωτικά σε κάθε οικογένεια.
Τι θα έπρεπε να αλλάξει
Το ζευγάρι χρειαζόταν πρώτα να συμφωνήσει μεταξύ του: ποια συμπεριφορά δεν δέχεται πλέον, πώς θα το πει και τι θα κάνει αν επαναληφθεί. Μια σαφής φράση θα μπορούσε να είναι: «Σας έχουμε πει ότι αυτό μας ενοχλεί. Αν συνεχιστεί, θα φύγουμε από τη συνάντηση».
Η γυναίκα του δεν χρειαζόταν να αναλάβει μόνη της όλες τις δύσκολες συνομιλίες με τους δικούς του συγγενείς. Και εκείνος δεν χρειαζόταν να υποσχεθεί μια θεαματική ρήξη για να δείξει ότι την ακούει. Χρειαζόταν συνέπεια σε όσα θα αποφάσιζαν.
Το να θεωρείς τον σύντροφό σου και φίλο δεν μειώνει τον γάμο. Το να χρησιμοποιείς μια λέξη ξανά και ξανά επειδή γνωρίζεις ότι πληγώνει κάποιον είναι διαφορετικό θέμα.
