Ήμασταν μαζί τρία χρόνια και πίστευα ότι μιλούσαμε για όλα. Όταν έμαθα ότι είμαι έγκυος, πριν από τρεις μήνες, νιώσαμε ότι ξεκινούσε κάτι που θέλαμε και οι δύο. Η σχέση μας έμοιαζε σταθερή. Ίσως γι’ αυτό άργησα να παραδεχτώ πόσο με ενοχλούσε η απόσταση που ακολούθησε.
Όσα πρόσεξα δεν ήταν ακόμη αποδείξεις
Μια γυναίκα είχε μετακομίσει στην πολυκατοικία. Ανταλλάσσαμε ένα τυπικό γεια. Αργότερα εκείνος άρχισε να επιστρέφει πιο αργά, να χάνει κλήσεις και να απαντά αφηρημένα. Ένα βράδυ μύριζε μια άγνωστη κολόνια.
Κανένα από αυτά δεν αποδείκνυε απιστία. Εγώ όμως άνοιξα το κινητό του όσο έκανε ντους. Το κρυφό ψάξιμο ήταν παραβίαση της ιδιωτικότητάς του· το ότι βρήκα κάτι δεν το μετατρέπει σε καλή μέθοδο επικοινωνίας.
Τα μηνύματα με τη γειτόνισσα ήταν φλερτ, με φωτογραφίες και προσωπικά υπονοούμενα. Αυτό ήξερα. Δεν ήξερα αν είχαν συναντηθεί ή αν είχε υπάρξει σωματική σχέση.
Χρειαζόμουν στήριξη και καθαρές απαντήσεις
Μίλησα σε δύο ανθρώπους που εμπιστευόμουν. Δεν ήθελα ούτε να προσποιηθώ ότι δεν είχε συμβεί τίποτα ούτε να αποφασίσω για όλη μου τη ζωή μέσα σε ένα βράδυ.
Στη συζήτησή μας ήθελα να μάθω τι είχε συμβεί, πόσο είχε κρατήσει και τι ήταν διατεθειμένος να αναλάβει. Δεν μου αρκούσε το «μην αγχώνεσαι τώρα». Η εγκυμοσύνη δεν ήταν λόγος να υποτιμηθεί αυτό που ένιωθα.
Δεν ήξερα αν θα συνεχίζαμε μαζί. Ήξερα ότι η επόμενη απόφαση έπρεπε να βασιστεί σε ειλικρινείς πληροφορίες και στη δική μου επιθυμία, όχι στην υποχρέωση να κρατήσω τα πάντα ήσυχα.
