Το επόμενο πρωί, ο άντρας της με ευχαριστούσε που έκανα τη γυναίκα του χαρούμενη. Ήθελε να ξαναπάω. Εγώ είχα περάσει όμορφα, εκείνη το ίδιο, κι εκείνος έδειχνε ενθουσιασμένος. Κι όμως, έφυγα με τύψεις.
Είμαι 23 χρονών. Εκείνη είναι 57 και ο άντρας της 61. Τους γνώριζα ήδη αρκετό καιρό πριν γίνει οτιδήποτε μεταξύ μας. Μου είχαν πει ότι παλιότερα έκαναν ανταλλαγή συντρόφων, αλλά τώρα ήθελαν κάτι διαφορετικό. Εκείνος ήθελε να απέχει από το σεξ και να βλέπει τη γυναίκα του με κάποιον άλλον. Αυτός ο άλλος ήμουν εγώ.
Δεν βρεθήκαμε κατευθείαν στο κρεβάτι. Για μερικές εβδομάδες, εκείνη κι εγώ βγαίναμε για φαγητό και φιλιόμασταν, χωρίς να προχωράμε περισσότερο. Το πηγαίναμε σιγά σιγά, ώστε να συνηθίσουμε ο ένας τον άλλον πριν κάνουμε σεξ. Δεν χρειαζόταν να τα ανακαλύψουμε όλα μέσα σε ένα βράδυ.
Είχαμε επίσης συμφωνήσει ότι δεν θα κοιμόμαστε με άλλους ανθρώπους. Μεταξύ μας θα υπήρχε αποκλειστικότητα, παρόλο που ο γάμος τους ήταν ανοιχτός. Δεν αρκούσε λοιπόν να πω ότι απλώς έβγαινα με κάποια. Έτσι είχαμε αποφασίσει να το χειριστούμε, αν και μια τέτοια συμφωνία από μόνη της δεν εγγυάται ασφάλεια στο σεξ.
Τελικά πήγα στο σπίτι τους. Κάναμε σεξ με τη γυναίκα του κι εκείνος παρακολουθούσε. Δεν θα πω ότι το έκανα απρόθυμα, για να τους κάνω τη χάρη. Πέρασα πολύ καλά. Εκείνη ήταν ενθουσιασμένη όλη την ώρα, κι εκείνος με ενθάρρυνε και μου έλεγε πόσο καλά τα πήγαινα. Από όσα έλεγαν και οι δύο, ήταν ξεκάθαρο ότι με ήθελαν εκεί.
Παράλληλα, όμως, ένιωθα άσχημα για εκείνον. Ήμουν με τη γυναίκα του και μέσα μου ένιωθα σαν να του στερούσα κάτι, ενώ ο ίδιος μου έδειχνε ότι αυτό ακριβώς ήθελε. Δεν τον κοροϊδεύαμε ούτε κρύβαμε κάποια παράλληλη σχέση. Δεν χρειαζόταν να τον πείσω εκ των υστέρων να το δεχτεί. Ήταν εκεί επειδή ήθελε να βλέπει. Τα ήξερα όλα αυτά, αλλά οι τύψεις δεν έφευγαν.
Με άφησαν να μείνω το βράδυ. Εκείνος πήγε στο δωμάτιο των ξένων κι εγώ έμεινα στο κρεβάτι με τη γυναίκα του. Ήταν άλλη μια ευγενική κίνηση από έναν άνθρωπο απέναντι στον οποίο ένιωθα ήδη περίεργα. Δεν μου ζητούσε να φύγω, ούτε έδειχνε ότι είχα εισβάλει στη ζωή του. Μου έδινε χώρο με έναν τρόπο που δεν είχα ξαναζήσει.
Δεν ξέρω αν με δυσκολεύει απλώς το ότι όλα αυτά είναι καινούργια για μένα ή αν θα νιώθω το ίδιο κάθε φορά που τους βλέπω. Ήταν η πρώτη μου φορά μαζί τους· δεν ξέρω ακόμα πώς θα νιώθω με τον καιρό. Μου άρεσε που ήμουν μαζί της, αλλά με νοιάζει κι εκείνος, ακόμα κι αν οι δικές μου τύψεις δεν ταιριάζουν με όσα μου λέει.
Πριν φύγω, με ευχαρίστησε ξανά. Μου είπε ότι ανυπομονούσε να ξαναπάω και πόσο χαιρόταν που έκανα τη γυναίκα του ευτυχισμένη. Εκείνος με ήθελε πάλι εκεί. Εγώ δεν ήξερα αν θα μπορούσα να επιστρέψω χωρίς να νιώθω τις ίδιες τύψεις.
