Μου είπε ότι μ’ αγαπάει την ώρα που φιλιόμασταν. Εγώ χαμογέλασα. Δεν ήταν ακριβώς ολοκληρωμένη απάντηση, αλλά εκείνη τη στιγμή μέχρι εκεί έφτανα.
Βγαίνουμε περίπου έναν μήνα και πάει πολύ καλά. Είμαστε πια ζευγάρι, βλεπόμαστε αρκετές φορές μέσα στην εβδομάδα και μου αρέσει αυτό που έχουμε. Απλώς δεν περίμενα να ακούσω τόσο ξαφνικά το «σ’ αγαπώ». Είχα προλάβει να συνηθίσω το ότι είμαστε μαζί· γι’ αυτό το επόμενο βήμα δεν ήμουν καθόλου προετοιμασμένη.
Δεν είχε πιει. Δεν μπορούσα λοιπόν να το αποδώσω στο ποτό και να θεωρήσω ότι βρήκα την εξήγηση. Το είπε, το άκουσα και χαμογέλασα. Μέχρι να βρω λόγια, είχα ήδη απαντήσει χωρίς να πω τίποτα.
Πάντως χάρηκα. Αυτό το ξέρω, όσο κι αν δεν κατάφερα να του το πω εκείνη την ώρα. Άλλο να σου αρέσει πολύ αυτό που ακούς κι άλλο να ξέρεις αμέσως τι να πεις. Ειδικά όταν όλα είναι τόσο καινούργια και προσπαθείς ακόμα να καταλάβεις πόσο γρήγορα προχωράτε.
Αργότερα το ξανάφερα στην κουβέντα και του είπα ότι ήταν πολύ γλυκό αυτό που μου είχε πει. Ήθελα να καταλάβει ότι μου άρεσε, ότι δεν είχα απλώς αιφνιδιαστεί. Είπα να προσθέσω επιτέλους και λίγες λέξεις στο χαμόγελο.
Εκείνος όμως ντρεπόταν πολύ. Μου είπε αστειευόμενος ότι δεν ήθελε να το συζητήσουμε άλλο. Το θέμα το είχε ανοίξει ο ίδιος, αλλά τώρα ήθελε να το κλείσει. Εγώ μόλις είχα βρει τι να πω.
Κι έτσι αναρωτιέμαι μήπως τον έφερα σε δύσκολη θέση που το ανέφερα ξανά. Δεν ξέρω αν το είχε σκεφτεί καιρό ή αν του βγήκε πάνω στη στιγμή, όσο ήμασταν κοντά. Ούτε η ντροπή του ούτε το αστείο μού δίνουν σίγουρη απάντηση. Πήγα να του δείξω ότι χάρηκα και τελικά έμεινα να σκέφτομαι μήπως τον έκανα να ντραπεί περισσότερο.
Εκείνος ήθελε, έστω και στα αστεία, να το αφήσουμε εκεί. Εμένα μου έμεινε το πόσο όμορφα ένιωσα όταν το άκουσα.
