Του πρότεινα να βγούμε και για μια στιγμή μού φάνηκε πως ήθελε να πει ναι. Έκανε όμως μια παύση και αρνήθηκε. Είχε ήδη κανονίσει κάτι με τους φίλους του. Μου εξήγησε με τόσες λεπτομέρειες τι θα έκαναν, που κατάλαβα πόσο ήθελε να πάει.
Και η αλήθεια είναι ότι ακουγόταν υπέροχο. Εγώ ήθελα να βγω μαζί του, αλλά εκείνος ανυπομονούσε για κάτι άλλο. Δεν ένιωθα ότι έπρεπε να του κάνω καλύτερη πρόταση για να αλλάξει γνώμη. Του είπα πως καταλάβαινα γιατί το περίμενε τόσο.
Όταν το διηγήθηκα στις φίλες μου, εκείνες στάθηκαν στη δική μου αντίδραση. Τους φάνηκε καλό ότι μπόρεσε να μου πει όχι χωρίς να θυμώσω. Εγώ σκεφτόμουν τα σχέδιά του με τους φίλους του· εκείνες σκέφτονταν πώς θα ήταν για αυτόν να αρνηθεί την πρότασή μου. Είδαν κάτι θετικό στο ότι μπορούσε να μη μου πει αυτό που ήθελα να ακούσω, χωρίς να δημιουργηθεί ένταση μεταξύ μας.
Δεν είχα στο μυαλό μου ότι περνούσα κάποια δοκιμασία. Του το πρότεινα επειδή ήθελα να βγούμε και φυσικά θα χαιρόμουν αν δεχόταν. Απλώς του είχα κάνει μια ερώτηση. Δεν είχαμε συμφωνήσει κάτι που τώρα εκείνος αθετούσε.
Μου άρεσε κιόλας που φαινόταν να ανυπομονεί τόσο για τα σχέδιά του. Αυτό βέβαια δεν μου έλυνε την απορία αν ενδιαφερόταν για μένα. Ούτε η παύση του ούτε η αναλυτική εξήγηση αρκούσαν για να το ξέρω. Ήξερα όμως ότι αυτή η συνάντηση με τους φίλους του είχε σημασία για εκείνον. Μπορούσα να το δεχτώ χωρίς να έχω απάντηση σε όλα τα υπόλοιπα.
Τα λόγια των φιλενάδων μου με έκαναν να σκεφτώ όσα μπορεί να προσέχει ένας άντρας σε μια γυναίκα, ενώ η ίδια δεν τους δίνει ιδιαίτερη σημασία. Για την έλξη μιλάμε συχνά. Για το πώς αντιδρά κάποια όταν δεν ακούει την απάντηση που θέλει, λιγότερο. Κι όμως, αυτό είχαν προσέξει οι φίλες μου.
Είχα ξεκινήσει αναρωτώμενη αν θα ήθελε να βγει μαζί μου. Μετά την κουβέντα με τις φίλες μου, έμεινα να σκέφτομαι τι άλλο μπορεί να εκτιμούν οι άντρες χωρίς να το λένε. Μικρά πράγματα που τους επιτρέπουν να μιλήσουν ειλικρινά σε μια γυναίκα, ακόμη κι όταν έχουν να της πουν όχι.
