Είμαι 30 ετών, Ινδός, ζω και δουλεύω στο Λονδίνο και σκέφτομαι σοβαρά τον γάμο. Κι έτσι, όλο και πιο συχνά αναρωτιέμαι αν είμαι με τη σωστή γυναίκα.
Με την κοπέλα μου συγκατοικούμε και περνάμε πολύ καλά. Είναι μισή Πολωνή και μισή Πακιστανή, με ελκύει πολύ και ταιριάζουμε. Πηγαίνουμε σε συναυλίες, βγαίνουμε για ποτό, ταξιδεύουμε στην Ευρώπη και μας αρέσει να βγαίνουμε μαζί. Είναι πιστή και η καθημερινότητά μας είναι συνήθως εύκολη και διασκεδαστική.
Αυτό που με προβληματίζει είναι το οικονομικό μας μέλλον. Κερδίζω περίπου τέσσερις φορές περισσότερα από εκείνη και οι καριέρες μας είναι τόσο διαφορετικές, που δεν περιμένω να μικρύνει η διαφορά. Δεν ξέρω πόσο θα έπρεπε να με απασχολεί, αλλά όταν σκέφτομαι τον γάμο, το υπολογίζω.
Υπάρχει και η πρώην μου, με την οποία ήμασταν μαζί στο πανεπιστήμιο. Τώρα ζει στην Ινδία. Όταν ήμουν άνεργος και περνούσα δύσκολα, στάθηκε δίπλα μου. Έχουμε χωρίσει εδώ και ενάμιση χρόνο, αλλά εξακολουθεί να μου λέει ότι θέλει να έχουμε κοινό μέλλον. Είναι πιστή, πνευματική και έχει πολλά από τα χαρακτηριστικά που συνδέω με μια καλή σύζυγο.
Από την άλλη, δεν της αρέσουν τα ποτά, τα πάρτι ή ο τρόπος ζωής που έχω τώρα. Και, για να είμαι ειλικρινής, δεν με ελκύει σωματικά όσο η σύντροφός μου.
Συγκρίνω, λοιπόν, την έλξη και την κοινή καθημερινότητα που έχω τώρα με την κοινή ιστορία και την ασφάλεια που συνδέω με την πρώην μου. Καταλαβαίνω ότι το να σκέφτομαι τη μία ως «καλή για σύζυγο» και να κρίνω την άλλη με βάση την έλξη και τα χρήματα λέει ίσως κάτι και για τις δικές μου προσδοκίες. Παρ’ όλα αυτά, δεν θέλω να πάρω μια απόφαση που θα μετανιώσω.
Για όσους είναι παντρεμένοι εδώ και χρόνια: πόσο βάρος πρέπει να έχουν η έλξη και ο κοινός τρόπος ζωής απέναντι στην αφοσίωση και τη σταθερότητα; Μπορεί η σωματική έλξη να μεγαλώσει με τον καιρό ή είναι λάθος να βασιστεί κανείς σε αυτό;
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




