Με τον αρραβωνιαστικό μου σχεδιάζαμε να παντρευτούμε σύντομα. Το βράδυ της Δευτέρας, όμως, τσακωθήκαμε. Γύρω στις τρεις τα ξημερώματα κατέβηκα από το διαμέρισμα για να πάρω αέρα και να μείνω λίγο μόνη με τις σκέψεις μου. Όταν επέστρεψα, εκείνος κοιμόταν ήδη. Με πλήγωσε που δεν έδειξε να ανησυχεί πού είχα πάει ή αν ήμουν καλά, ειδικά τέτοια ώρα. Εκείνο το βράδυ αποφάσισα ότι ήθελα να τελειώσω τη σχέση.
Το επόμενο πρωί έμαθα ότι με απατούσε με περισσότερα από ένα άτομα, άντρες και γυναίκες. Ήμουν συντετριμμένη και θυμωμένη. Μάζεψα τα πράγματά του και τα άφησα στην υποδοχή της πολυκατοικίας για να περάσει να τα πάρει. Με λίγα λόγια, τον έδιωξα.
Η μητέρα του ξέρει τι συνέβη. Η οικογένειά μου με παροτρύνει να της στείλω μήνυμα, να ζητήσω συγγνώμη για τον τρόπο που τον έδιωξα και να την ευχαριστήσω για την καλοσύνη και τη στήριξη που μου έδειξε εκείνη και η οικογένειά της.
Και πράγματι, στάθηκαν πολύ γενναιόδωρα απέναντί μου. Όταν δεν είχα δουλειά, με φιλοξένησαν και με τάιζαν για τέσσερις μήνες, χωρίς να μου ζητήσουν χρήματα. Είμαι πραγματικά ευγνώμων και δεν έχω τίποτα εναντίον της μητέρας του.
Θέλω να κλείσει αυτή η σχέση με σεβασμό προς την οικογένειά του και καταλαβαίνω ότι μπορεί να την αναστάτωσε ο τρόπος που έφυγε. Παρ’ όλα αυτά, δυσκολεύομαι να ζητήσω συγγνώμη ενώ εκείνος ήταν που με πρόδωσε. Δεν ξέρω αν μπορώ να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου χωρίς να νιώσω ότι αναλαμβάνω και την ευθύνη για όσα ακολούθησαν.
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




