Χωρίς μεγάλα σπόιλερ για το GTA 6, παρακαλώ. Είμαι ακόμα στην αρχή του πρώτου κεφαλαίου και θέλω να μείνω ανυποψίαστη για τη συνέχεια.
Είμαι 19 και αγόρασα το παιχνίδι περιμένοντας ληστείες. Αντί γι’ αυτό, έχω συγκινηθεί με τη Λουσία και τον Τζέισον σχεδόν σε κάθε σκηνή τους. Ο χορός τους στο μπαρ, τα φιλιά, τα γλυκά μηνύματα που ανταλλάσσουν, ο τρόπος που μιλάει ο Τζέισον για τη Λουσία — όλα είναι απρόσμενα τρυφερά.
Οι μικρές κινήσεις φροντίδας του Τζέισον μού θυμίζουν πολύ τον φίλο μου. Τώρα ελπίζω στο δεύτερο κεφάλαιο να δούμε και τη Λουσία να κάνει για εκείνον αντίστοιχα μικρά, τρυφερά πράγματα. Δεν περίμενα ότι θα με απασχολούσε τόσο το αν υπάρχει ισορροπία στη φροντίδα μέσα στη σχέση τους.
Το παιχνίδι με έκανε να σκεφτώ πόσο μετράνε τέτοιες κινήσεις και στην πραγματική ζωή. Οι γνωριμίες μπορεί να είναι δύσκολες, κι είναι ωραίο να βλέπεις μια ιστορία να δείχνει πόσο σημαντικό είναι να φέρεσαι καλά στον σύντροφό σου, είτε είναι άντρας είτε γυναίκα. Δεν ξέρω αν ένα παιχνίδι μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που βγαίνουμε ραντεβού, αλλά εμένα με έκανε να εκτιμήσω ακόμα περισσότερο τον φίλο μου.
Ξεκίνησα για να ληστεύω τράπεζες. Τώρα θέλω απλώς η Λουσία και ο Τζέισον να ζήσουν ήρεμα κι ευτυχισμένα. Υποθέτω πως οι τράπεζες θα καταλάβουν.
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




