Ρώτησα τον τύπο με τον οποίο φλερτάρω τι γίνεται με την κοπέλα του. Μου είπε ότι θα μου πει από κοντά. Στην ίδια σχολή είμαστε, κι όμως από τότε όλο και κάπως δεν έχουμε βρεθεί. Η ερώτηση έχει μείνει στον αέρα και τα μηνύματά του εξακολουθούν να μου φτιάχνουν τη διάθεση, οπότε εξακολουθώ κι εγώ να του απαντάω.
Εγώ είμαι 23 κι εκείνος 24. Μου έστειλε πρώτη φορά πριν από κανένα δίμηνο. Πριν απ’ αυτό δεν κάναμε παρέα και στην αρχή μιλούσαμε πού και πού. Τον τελευταίο καιρό το έχουμε ρίξει στο φλερτ. Μ’ αρέσει που με φλερτάρει, μ’ αρέσει να του το γυρίζω κι εγώ, και κάθε φορά που βλέπω μήνυμά του χαίρομαι λίγο παραπάνω απ’ όσο θα με βόλευε τώρα.
Είχα ήδη ακούσει ότι του αρέσει να την πέφτει σε κοπέλες. Κυκλοφορούσε και μια φήμη ότι έβγαινε με δύο κοπέλες από το έτος του, αλλά δεν έχω ιδέα αν ισχύει. Εγώ τον ρώτησα για τη συγκεκριμένη κοπέλα που ήξερα ως τη σχέση του, όσο μπορούσα τέλος πάντων να ξέρω απ’ έξω. Περίμενα να μου πει κάτι απλό, ότι είναι ακόμα μαζί ή ότι χώρισαν. Κι έμεινα με το «θα σου πω από κοντά».
Ο προηγούμενος σύντροφός μου με είχε απατήσει και καταλαβαίνω ότι αυτό επηρεάζει το πώς διαβάζω τα μηνύματα του τωρινού. Όσο κάνουμε πλάκα, περνάω ωραία. Μόλις αφήσω το κινητό, θυμάμαι ότι μπορεί κάπου να υπάρχει μια κοπέλα που ακόμα τον θεωρεί αγόρι της. Και όσο περισσότερο μου αρέσει, τόσο πιο πολύ με ενοχλεί που δεν ξέρω κάτι τόσο βασικό.
Μπορώ να περιμένω να βρεθούμε, να του πω τι έχω ακούσει και να ξανακάνω την ίδια ερώτηση. Μπορώ κι όσο περιμένω να κόψω λίγο το φλερτ. Θέλω να του δώσω μια ευκαιρία, αλλά πόσο να το προχωρήσω όταν ακόμα δεν μου έχει πει καθαρά αν είναι ελεύθερος;
