Βγαίνουμε έξι με εφτά μήνες και εκείνος λέει ακόμα ότι θέλει χρόνο για να δεσμευτεί. Στην αρχή μπορούσα να το δεχτώ. Του έδωσα κι άλλο χρόνο, αφού μεταξύ μας όλα έμοιαζαν να πηγαίνουν καλά. Τώρα όμως θέλω μια σταθερή σχέση και δεν ξέρω αν πηγαίνουμε προς τα εκεί.
Εγώ είμαι 40 κι εκείνος 53. Μεταξύ μας όλα φαίνονται καλά, κι αυτό με μπερδεύει περισσότερο. Αν δεν περνούσα καλά μαζί του, θα ήξερα τουλάχιστον τι με ενοχλεί. Εδώ συμβαίνει το αντίθετο: μου αρέσει αρκετά αυτό που έχουμε ώστε να θέλω να προχωρήσει. Εκείνος, όμως, δεν είναι έτοιμος ούτε να το ονομάσει σχέση.
Δεν ήθελα να βγάλω βιαστικά το συμπέρασμα ότι δεν ενδιαφέρεται, μόνο και μόνο επειδή κινείται πιο αργά από μένα. Άλλο να γνωρίζεις κάποιον κι άλλο να νιώθεις έτοιμη να δεσμευτείς. Το καταλαβαίνω. Αλλά όσο προσπαθούσα να σεβαστώ τον ρυθμό του, εγώ δενόμουν περισσότερο. Αυτό που στην αρχή μπορούσα να αφήσω ανοιχτό τώρα με βαραίνει. Δεν έπαψα να περνάω καλά. Άρχισε όμως να με πονάει το ότι δεν ξέρω πού πάει όλο αυτό.
Σκέφτομαι μήπως έχει να κάνει με την ηλικία του. Μήπως οι άντρες γίνονται πιο διστακτικοί με τις σχέσεις όσο μεγαλώνουν; Θα με βόλευε αυτή η εξήγηση, γιατί τότε δεν θα το έπαιρνα τόσο προσωπικά. Δεν ξέρω όμως αν τα 53 του εξηγούν κάτι. Και μια γενική θεωρία για τους μεγαλύτερους άντρες δεν μου λέει τι θέλει ο συγκεκριμένος από μένα.
Η άλλη σκέψη είναι πιο δύσκολη: μήπως το «θέλω χρόνο» σημαίνει ότι δεν θέλει να δεσμευτεί μαζί μου; Δεν τον έχω πιάσει να μου λέει ψέματα, ούτε ξέρω ότι με κοροϊδεύει. Το φοβάμαι. Αναρωτιέμαι όμως μήπως εγώ άκουγα μια υπόσχεση ότι αργότερα θα είμαστε μαζί, ενώ εκείνος απλώς μου εξηγούσε ότι δεν είναι έτοιμος.
Χρειάζεται να είμαι ειλικρινής και με αυτό που ζητάω. Δεν με νοιάζει μόνο να αλλάξουμε τη λέξη που χρησιμοποιούμε. Θέλω να ξέρω ότι θέλουμε και οι δύο μια σταθερή σχέση. Το να την ονομάσουμε έτσι δεν αρκεί από μόνο του. Ούτε το ότι περνάμε καλά σημαίνει πως θέλουμε οπωσδήποτε τα ίδια πράγματα.
Αν περιμένω κι άλλο, συνεχίζω κάτι που μου αρέσει, αλλά μένω με την ίδια αβεβαιότητα. Αν τον ρωτήσω ξεκάθαρα, μπορεί να ακούσω κάτι που δεν θέλω. Τώρα που έχω δεθεί, καμία από τις δύο επιλογές δεν μου φαίνεται εύκολη. Δεν έχω αποφασίσει τι θα κάνω. Προσπαθώ όμως πια να καταλάβω πόσο ακόμα μπορώ να βγαίνω μαζί του χωρίς να ξέρω αν θέλει να είμαστε ζευγάρι.
