Θα πείραζε έναν άντρα να χρησιμοποιεί η γυναίκα του ερωτικό παιχνίδι όσο εκείνος λείπει; Αν όμως εκείνος νιώθει ήδη ότι δεν κάνουν αρκετό σεξ, η ερώτηση αποκτά άλλο βάρος. Εγώ ακούω πίσω της και μια δεύτερη απορία: αφού έχει διάθεση γι’ αυτό, γιατί δεν φαίνεται να έχει διάθεση για μένα;
Το καταλαβαίνω: όταν το σεξ μέσα στο ζευγάρι το θέλουν και το χαίρονται και οι δύο, η απόλαυση του καθενός χωριστά μπορεί να μην ενοχλεί. Αν όμως ο ένας νιώθει παραμελημένος, μπορεί να δει το παιχνίδι σαν απόδειξη ότι ο άλλος δεν τον θέλει. Κι έτσι να ψάχνει εκεί μια εξήγηση για όσα του λείπουν.
Το ότι εκείνη χρησιμοποίησε ένα παιχνίδι δείχνει κάτι συγκεκριμένο: εκείνη τη στιγμή ήθελε αυτή την απόλαυση. Δεν μας λέει αν απέφευγε τον άντρα της, αν τον σκεφτόταν ή αν απλώς ήθελε λίγο χρόνο μόνη της. Εκείνος μπορεί να πληγώνεται χωρίς αυτό να σημαίνει πως έχει καταλάβει σωστά το γιατί εκείνη το κάνει.
Για μένα έχει σημασία πως άλλο είναι να θέλεις να ευχαριστηθείς μόνος σου κι άλλο να θέλεις σεξ με τον σύντροφό σου. Στο δεύτερο χρειάζονται και η προσοχή και η συμμετοχή του άλλου, τη συγκεκριμένη στιγμή. Όταν είσαι μόνος σου, δεν χρειάζεται να συμπέσουν οι διαθέσεις δύο ανθρώπων. Μια γυναίκα μπορεί να απολαμβάνει και τα δύο, αλλά κάποια φορά να θέλει μόνο το ένα. Αυτό από μόνο του δεν αρκεί για να ξέρουμε τι νιώθει για τον άντρα της.
Και το «δεν κάνουμε αρκετό σεξ» δεν σημαίνει απαραίτητα το ίδιο για όλους. Δεν υπάρχει εδώ ένας αριθμός που οφείλει να πετυχαίνει κάθε γάμος. Μπορεί εκείνος να θέλει να κάνουν σεξ πιο συχνά. Μπορεί πάλι να του λείπει να παίρνει εκείνη πρωτοβουλία, να τον φλερτάρει, να του δείχνει ότι τον ποθεί. Όλα μπορεί να χωρούν στο ίδιο παράπονο, αλλά δεν είναι το ίδιο πράγμα.
Γι’ αυτό και το παιχνίδι μπορεί εύκολα να γίνει λάθος στόχος. Αν εκείνη σταματούσε να το χρησιμοποιεί, δεν θα επέστρεφε αυτομάτως αυτό που του λείπει. Αν θέλει να νιώθει ποθητός, δεν αρκεί εκείνη να αφήσει το παιχνίδι στην άκρη. Κι αν θέλει περισσότερο σεξ μαζί της, το ότι εκείνη στερείται μια προσωπική απόλαυση δεν σημαίνει ότι απέκτησε περισσότερη διάθεση για σεξ μαζί του.
Θα ξεχώριζα επίσης τη στενοχώρια από την απαίτηση. Το ότι είναι παντρεμένοι δεν σημαίνει ότι εκείνη οφείλει να μοιράζεται μαζί του κάθε στιγμή σεξουαλικής επιθυμίας. Από την άλλη, το δικαίωμά της να μη θέλει σεξ δεν κάνει τη δική του μοναξιά ανύπαρκτη. Μπορούν να μετράνε και τα δύο, χωρίς εκείνη να πρέπει να κάνει σεξ για να πάψει εκείνος να νιώθει άσχημα.
Αυτό λοιπόν που θα ήθελα να καταλάβω δεν είναι αν επιτρέπεται γενικά το παιχνίδι. Είναι πώς βιώνει ο καθένας τη σεξουαλική τους ζωή. Μπορεί σε εκείνον να λείπει να τον θέλει η γυναίκα του, κι εκείνη να θέλει και στιγμές δικής της απόλαυσης. Το δύσκολο είναι να ακουστεί τι λείπει πραγματικά μεταξύ τους, χωρίς ό,τι κάνει εκείνη όταν μένει μόνη να θεωρείται η εξήγηση για όλα.
