Το μεσημεριανό ραντεβού για καφέ είχε από την αρχή συγκεκριμένο όριο: θα έμεναν λίγο, για να δουν αν ήθελαν να κανονίσουν να βγουν για φαγητό το Σαββατοκύριακο. Η κουβέντα κυλούσε εύκολα και υπήρχε χημεία. Είχαν μάλιστα συμφωνήσει πως ήθελαν να ξαναβρεθούν. Ο σύντομος καφές είχε κάνει τη δουλειά του, χωρίς να χρειαστεί να δεσμευτούν εξαρχής για ολόκληρο βράδυ.
Προς το τέλος, εκείνος σχολίασε ότι είχε ωραίο δέρμα και τη ρώτησε τι κάνει για να το περιποιείται. Εκείνη του εξήγησε πως, στο ξηρό κλίμα της περιοχής, χρειάζεται να φροντίζει την επιδερμίδα της. Ανέφερε ενυδάτωση, διάφορες ενυδατικές κρέμες και αντηλιακό. Εκείνος ρώτησε: «Τίποτα άλλο;»
Τότε το καφέ είχε πια γεμίσει και είχε αρκετή φασαρία. Εκείνος πρότεινε να συνεχίσουν έξω, στα παγκάκια έξω από το καφέ. Πήραν τους καφέδες τους και κάθισαν έξω. Ο καφές συνεχιζόταν έξω, αλλά η κουβέντα είχε μείνει στις κρέμες. Εκείνη δεν περίμενε ότι θα υπήρχε κι άλλη ερώτηση για το ίδιο θέμα. Εκείνος ξαναρώτησε για τη ρουτίνα περιποίησής της. Εκείνη απάντησε πως χρησιμοποιεί διαφορετικά προϊόντα κάθε μέρα, ανάλογα με το τι χρειάζεται η επιδερμίδα της.
Στο μεταξύ, είχε περάσει η ώρα που είχαν συμφωνήσει να τελειώσουν. Εκείνη έπρεπε να γυρίσει στη δουλειά, οπότε αποχαιρετήθηκαν. Στον δρόμο της επιστροφής, αναρωτήθηκε αν εκείνος προσπαθούσε να καταλάβει αν είναι υπερβολικά απαιτητική με την εμφάνισή της. Η ίδια θεωρεί πως έχει μια συνηθισμένη επιδερμίδα για γυναίκα σαράντα χρονών. Τίποτα που να δικαιολογεί τόσες ερωτήσεις, τουλάχιστον στα δικά της μάτια. Στην αρχή την είχε ξαφνιάσει απλώς που το κομπλιμέντο συνοδευόταν από δεύτερη ερώτηση. Δεν είχε κάποια ιδιαίτερη εξήγηση για το ενδιαφέρον του, και η επανάληψη της ερώτησης δεν το έκανε πιο ξεκάθαρο.
Νωρίτερα στον καφέ, πάντως, είχαν συμφωνήσει ότι ήθελαν να βγουν για φαγητό και θα έστελναν μήνυμα για να κανονίσουν τις λεπτομέρειες. Αργότερα, εκείνος της έγραψε για να κανονίσουν το δεύτερο ραντεβού. Εκείνη σκέφτεται να πάει — και αυτή τη φορά να ρωτήσει κι εκείνη κάτι: γιατί τόση επιμονή με τις κρέμες;
