Γνώρισα την κοπέλα μου στο κολέγιο πριν από περίπου τρεισήμισι χρόνια. Είναι δύο χρόνια μεγαλύτερή μου και, όταν ήμουν 19, πίστευα πως ήταν πολύ πιο όμορφη από μένα. Καθώς η σχέση μας σοβάρευε, αρχίσαμε να μιλάμε για τις προηγούμενες σχέσεις μας και, κάποια στιγμή, για τη σεξουαλική μας εμπειρία.
Εκείνη είχε τρεις προηγούμενους συντρόφους, δύο από τους οποίους ήταν μακροχρόνιες σχέσεις. Εγώ είχα κάνει σεξ περίπου δέκα φορές με δύο κοπέλες. Η πρώην μου από το λύκειο, με την οποία είχα σοβαρή σχέση, δεν ήταν μία από αυτές. Την αγαπούσα, αλλά δεν είχαμε κάνει σεξ ποτέ. Αυτό με έκανε να νιώθω άσχημα για καιρό, παρόλο που ήμασταν μόλις 18.
Όταν μιλήσαμε για το πόσους ανθρώπους είχαμε στο παρελθόν, είπα ότι ήταν τρεις και πως είχα κάνει σεξ και με την πρώην μου. Ήθελα να κρύψω πόσο μικρή εμπειρία είχα. Το ψέμα δεν ξαναήρθε συχνά στην κουβέντα, αλλά δεν το διόρθωσα ποτέ. Τον πρώτο χρόνο συνέχισα να σωπαίνω από ανασφάλεια. Αργότερα έπαψα να με νοιάζομαι για την περιορισμένη εμπειρία μου, όμως το ψέμα έμεινε.
Είμαστε μαζί χρόνια πια και μπορώ να φανταστώ να την παντρεύομαι. Δεν μπορώ όμως να προχωρήσω προς τον γάμο αφήνοντας αυτό το μυστικό ανάμεσά μας. Δεν με απασχολεί πια πόσο λίγη εμπειρία είχα τότε. Με φοβίζει ότι εκείνη μπορεί να ακούσει «σου έλεγα ψέματα για χρόνια» και να πιστέψει πως αυτό λέει κάτι βαθύτερο για τον χαρακτήρα μου. Θέλω να της εξηγήσω ότι τότε ήμουν ανασφαλής, όχι ότι είμαι άνθρωπος που λέει εύκολα ψέματα — αν και ξέρω πως μπορεί να ακουστεί σαν δικαιολογία.
Δεν ανησυχώ ότι θα ανακαλύψει την αλήθεια μόνη της. Απλώς δεν μπορώ να συνεχίσω να το κρατάω μέσα μου, ειδικά τώρα που αρχίζουμε να μιλάμε πιο σοβαρά για το μέλλον μας. Δεν ξέρω αν η αλήθεια θα βλάψει τη σχέση μας ή αν θα ήταν χειρότερο να συνεχίσω να σωπαίνω. Ξέρω μόνο ότι πρέπει να της το πω, αλλά δεν έχω ιδέα πώς να αρχίσω.
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




