Τον ρώτησα αν βγαίνουμε αποκλειστικά ο ένας με τον άλλον και μου είπε ναι. Μόνο που δεν ήθελε να βάλουμε «ταμπέλα» σε αυτό που έχουμε. Είμαστε και οι δύο 27 και πρόκειται να μετακομίσουμε σε διαφορετικές πόλεις: εγώ για σπουδές, εκείνος για δουλειά. Περίμενα πως αυτή η κουβέντα θα ξεκαθάριζε τα πράγματα. Τελικά δεν ξέρω τι ακριβώς συμφωνήσαμε.
Από την αρχή του είχα πει ότι θέλω σχέση. Δεν ήθελα να μπλέξω πάλι σε κάτι αόριστο, όπου κανείς δεν ξέρει τι είναι για τον άλλον. Το έχω ξαναζήσει και ξέρω πόσο με δυσκολεύει. Γι’ αυτό προτίμησα να είμαι ξεκάθαρη πριν δεθούμε περισσότερο. Δεν του ζητούσα να μου υποσχεθεί μια ολόκληρη ζωή μαζί, αλλά να ξέρει τι ψάχνω.
Καταλαβαίνω βέβαια ότι οι μετακομίσεις αλλάζουν τα δεδομένα. Υπάρχει και μια προηγούμενη κακή εμπειρία με σχέση από απόσταση. Οι σπουδές και η δουλειά δεν μπαίνουν στην άκρη επειδή δύο άνθρωποι άρχισαν να συμπαθούν ο ένας τον άλλον. Αλλά αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι πού βρισκόμαστε τώρα. Συμφωνήσαμε να μη βγαίνουμε με άλλους, όμως εκείνος δεν θέλει να το πει σχέση. Δεν ξέρω τι περιμένει από τη συνέχεια.
Μου είπε ότι μπορούμε να το συζητήσουμε. Δεν έχει γίνει ακόμη κάποια κουβέντα που να έχει λύσει την απορία μου. Στο μεταξύ, από περιέργεια, μπήκα στο προφίλ του στην εφαρμογή γνωριμιών όπου γνωριστήκαμε. Μου φάνηκε ότι ήταν ενεργός. Έμαθα επίσης πως διατηρούσε επαφή με μια παλιότερη περιστασιακή γνωριμία του.
Δεν ξέρω τι κάνει στην εφαρμογή, ούτε τι είδους επαφή έχουν τώρα. Δεν μπορώ να συμπεράνω ότι υπάρχει κάτι ερωτικό ή σεξουαλικό μεταξύ τους. Όταν όμως ο άλλος σού έχει πει ότι είστε αποκλειστικά μαζί, τέτοιες πληροφορίες δεν τις προσπερνάς εύκολα. Εκεί που περίμενα να νιώσω λίγη σιγουριά, έχω κι άλλες απορίες.
Με πονάει ιδιαίτερα που όλο αυτό μου φαίνεται γνώριμο. Στην αρχή με διεκδικούν πολύ, δείχνουν να θέλουν τα ίδια πράγματα και, μόλις αρχίζω να ανταποκρίνομαι, απομακρύνονται. Έτσι το βιώνω εγώ. Δεν μπορώ να ξέρω αν όλοι είχαν τις ίδιες προθέσεις. Όταν όμως νιώθω ότι ξαναζώ το ίδιο, αρχίζω να ψάχνω τι έκανα λάθος, σε ποιο σημείο άλλαξε κάτι.
Και μετά θυμάμαι ότι αυτή τη φορά δεν έκρυψα τι ήθελα. Το είπα καθαρά. Αυτό δεν με εμπόδισε να δεθώ, ούτε σήμαινε ότι τελικά περιμέναμε το ίδιο πράγμα. Με απογοητεύει που έκανα από νωρίς την κουβέντα που θεωρούσα απαραίτητη και βρίσκομαι πάλι στην ασάφεια που ήθελα να αποφύγω.
Είμαι πραγματικά στενοχωρημένη. Κι ύστερα πιάνω τον εαυτό μου να σκέφτεται ότι είναι χαζό να πονάω για κάτι που δεν έχουμε καν ονομάσει σχέση. Αλλά εγώ είχα αρχίσει να δένομαι μαζί του, πριν καν συμφωνήσουμε πώς θα λέμε αυτό που έχουμε. Μου έχει πει ότι μπορούμε να μιλήσουμε ξανά. Εγώ εξακολουθώ να θέλω σχέση· δεν ξέρω ακόμη αν αυτό θέλει κι εκείνος.
