Είχα να νιώσω πραγματικό ενδιαφέρον για προφίλ σε εφαρμογή γνωριμιών τόσο καιρό, που σχεδόν ξαφνιάστηκα όταν συνέβη. Μου άρεσαν το ύψος του, τα μάτια του, το ύφος του, μέχρι και οι απαντήσεις του στις ερωτήσεις του προφίλ. Δεν προσπαθούσα να πείσω τον εαυτό μου ότι ίσως κάτι να βρισκόταν εκεί. Ήθελα όντως να μάθω περισσότερα γι’ αυτόν.
Ύστερα από τόσο σκρολάρισμα και τόσα σχεδόν αυτόματα «όχι», ήταν ωραίο να σταματήσω κάπου επειδή κάποιος μου κίνησε την περιέργεια. Είχε από μόνο του μια μικρή χαρά όλο αυτό, πριν καν προλάβουμε να γνωριστούμε.
Μετά μου είπε ότι είχε βγει πρόσφατα από σοβαρή σχέση και έψαχνε μόνο κάτι χαλαρό. Συγκεκριμένα, μια φιλία με σεξ, χωρίς δέσμευση. Είχε επίσης μόλις μετακομίσει στην πόλη και ήθελε να γνωρίσει περισσότερο κόσμο.
Δεν υπήρχε κάποιο μυστήριο στα λόγια του. Μου είχε πει ξεκάθαρα τι ήθελε, κι αυτό δεν ήταν που έψαχνα εγώ. Εκτίμησα την ειλικρίνειά του, παρότι μου έκοψε λίγο τον ενθουσιασμό που επιτέλους είχα βρει κάποιον που μου άρεσε.
Το κράτησα ανάλαφρο και έκλεισα εκείνη την κουβέντα με κάτι σαν «καλή τύχη, εύχομαι να βρεις ανθρώπους εδώ που να ψάχνουν το ίδιο». Φιλικά το είπα. Απλώς αναγνώριζα ότι θέλαμε διαφορετικά πράγματα.
Είχαμε όμως ήδη ανταλλάξει τηλέφωνα και, τις πρώτες τέσσερις μέρες, συνεχίσαμε να στέλνουμε μηνύματα για διάφορα καθημερινά. Στο τηλέφωνο δεν μιλήσαμε ποτέ. Ήταν εκείνες οι πρώτες μικρές κουβέντες με έναν άνθρωπο που μόλις γνωρίζεις, όταν δεν έχετε ακόμη κοινές αναφορές και σχεδόν οτιδήποτε μπορεί να γίνει θέμα συζήτησης.
Τώρα έχουν περάσει τρεις ή τέσσερις μέρες χωρίς να στείλει κανείς μας. Αναρωτιέμαι αν έχασε το ενδιαφέρον του για επικοινωνία μόλις κατάλαβε ότι δεν ήθελα αυτό που πρότεινε. Θα έβγαζε νόημα, αλλά δεν ξέρω αν όντως συνέβη έτσι.
Δεν έχω δεθεί μαζί του· καλά καλά δεν γνωριζόμαστε. Αυτό που μου μένει είναι πόσο σπάνια μου τραβάει κάποιος την προσοχή εξαρχής. Για μια φορά μου άρεσαν τα μάτια, το ύψος, οι απαντήσεις, όλο το προφίλ. Κι ύστερα φτάσαμε στη διόλου μικρή λεπτομέρεια του τι ψάχναμε ο καθένας εκεί.
