Ξέρω το αγόρι μου τρία χρόνια και είμαστε μαζί περίπου δύο. Μεγάλο μέρος αυτού του διαστήματος του ζητάω να με παίρνει πιο συχνά τηλέφωνο. Μια κουβέντα στο τέλος της μέρας θέλω: πώς πέρασες, τι έγινε σε μένα, μια καληνύχτα.
Τον πρώτο χρόνο, κάθε φορά που το συζητούσαμε, με έπαιρνε για καμιά εβδομάδα. Μετά τα τηλεφωνήματα αραίωναν, ώσπου το ξανάφερνα στην κουβέντα. Έπαιρνα κι εγώ, αλλά κάποια στιγμή άρχισε να με πονάει που δεν υπήρχε η ίδια ανταπόκριση. Κατέληξα ότι μάλλον δεν του αρέσει το τηλέφωνο, παρόλο που ήξερε πως εγώ το προτιμώ από τις ατελείωτες συζητήσεις με μηνύματα.
Πρόσφατα ένας φίλος του άρχισε να βγαίνει με μια κοπέλα που, σύμφωνα με το αγόρι μου, δεν του φερόταν καλά. Στην αρχή δεν τη συμπαθούσε καθόλου και της μίλησε γι’ αυτό. Δεν ήμουν μπροστά, αλλά απ’ ό,τι φαίνεται τα συζήτησαν, τα βρήκαν και τελικά έγιναν κι εκείνοι φίλοι.
Σύντομα άρχισαν να βγαίνουν οι τρεις τους χωρίς εμένα. Ένιωθα απ’ έξω και τον ρώτησα για τα προσωπικά μηνύματα και τα βιντεάκια που της έστελνε στο Instagram. Μου έδειξε μερικές συνομιλίες. Δεν είδα κάτι ξεκάθαρα ανάρμοστο, αλλά σε μία στάθηκα.
Εκείνη του είχε γράψει ότι ήταν αναστατωμένη από κάτι που είχε συμβεί το πρωί. Αμέσως προσφέρθηκε να την πάρει τηλέφωνο. Εκείνη αρνήθηκε και εξήγησε ότι ένας άντρας στην άλλη άκρη της χώρας τής είχε στείλει, χωρίς να το ζητήσει, μια φωτογραφία σεξουαλικού περιεχομένου. Το αγόρι μου προσφέρθηκε ξανά να μιλήσουν και μετά της έγραψε ότι ελπίζει να είναι καλά.
Φυσικά και χρειαζόταν συμπαράσταση. Αυτό που με πόνεσε ήταν πόσο αυθόρμητα σκέφτηκε να την πάρει. Όταν του έγραφα εγώ ότι δεν ήμουν καλά, δεν μου είχε προσφέρει ποτέ αυτή την παρηγοριά. Δεν ήξερα καν ότι του ερχόταν σαν σκέψη.
Στενοχωρήθηκα πολύ και του το είπα. Τώρα προσφέρεται να με παίρνει όταν περνάω δύσκολα, και εκτιμώ την προσπάθεια. Αλλά με πονάει ακόμα ότι αυτό άλλαξε αφού τον είδα να το κάνει για μια κοπέλα που ήξερε μόλις έναν δυο μήνες.
Αν με έπαιρνε τηλέφωνο όλον αυτόν τον καιρό, δεν νομίζω ότι εκείνη η συνομιλία θα με πείραζε. Τώρα μου δίνει αυτό που ζητούσα, κι εγώ εξακολουθώ να πληγώνομαι. Τι κάνω μ’ αυτό;
