Είμαι 24 και τελευταία το στοματικό σεξ έχει γίνει αυτό που θέλω περισσότερο στην ερωτική επαφή, είτε το προσφέρω είτε το δέχομαι. Το να πω απλώς ότι το προτιμώ μάλλον δεν περιγράφει πόσο πολύ το σκέφτομαι και πόσο κεντρικό έχει γίνει στην επιθυμία μου.
Πλέον, χωρίς αυτό δεν νιώθω ικανοποίηση. Οι άλλες μορφές σεξ δεν μου δίνουν την ίδια ευχαρίστηση, ενώ πράγματα που παλιότερα μπορεί να με ενθουσίαζαν τώρα σχεδόν περνούν απαρατήρητα. Ό,τι κι αν σκεφτώ, καταλήγω πάλι εκεί.
Από τη μία, μου αρέσει που ξέρω τόσο καθαρά τι θέλω. Δεν χρειάζεται να ψάχνομαι για να καταλάβω τι με ευχαριστεί. Από την άλλη, αυτή η βεβαιότητα έχει αρχίσει να με ανησυχεί. Δεν το νιώθω πια μόνο σαν μια έντονη προτίμηση, αλλά και σαν δυσκολία να χαρώ οτιδήποτε άλλο. Κι αυτό είναι που με βάζει σε σκέψεις περισσότερο από την ίδια την επιθυμία.
Έχω πιάσει τον εαυτό μου να το αποκαλεί εθισμό, χωρίς να ξέρω αν αυτή είναι η σωστή λέξη. Έτσι μου φαίνεται η έντασή του. Δεν περίμενα ότι ένα συγκεκριμένο πράγμα θα γινόταν τόσο απαραίτητο για να νιώσω ερωτική ικανοποίηση, ούτε ότι τα υπόλοιπα θα έχαναν τόσο πολύ το ενδιαφέρον τους.
Υπάρχει και μια φαντασίωση που δεν έχω πραγματοποιήσει: να βρεθώ σε τρίο, όπου θα μπορούσα να προσφέρω και να δέχομαι αυτή την προσοχή ταυτόχρονα. Δεν έχω κάνει ποτέ τρίο. Παραμένει μια σκέψη, αλλά με ελκύει πολύ.
Μαζί με την περιέργεια, όμως, υπάρχει κι ένας δισταγμός. Φοβάμαι μήπως, αν το δοκιμάσω, αυτή η επιθυμία δυναμώσει ακόμα περισσότερο. Μήπως καταλήξω να ασχολούμαι ακόμα πιο έντονα με κάτι που ήδη μοιάζει να αφήνει ελάχιστο χώρο για οτιδήποτε άλλο.
Θέλω να μάθω πώς θα ήταν αυτή η εμπειρία, αλλά με προβληματίζει το πόσο πολύ τη θέλω. Αν τη ζούσα, θα μου έφευγε η περιέργεια ή θα έμενα να την επιθυμώ ακόμα περισσότερο;
