Ένας φίλος μου έχει αρχίσει τελευταία να πετάει φλερτ εκεί που μιλάμε κανονικά. Γνωριζόμαστε μερικά χρόνια, οπότε καταλαβαίνω ότι κάτι έχει αλλάξει. Αυτό που δεν ξέρω είναι πώς να αντιδράσω χωρίς να γίνει ξαφνικά αμήχανη μια φιλία που μετράει για μένα.
Είμαι στα είκοσι και κάτι, έχω το μυαλό μου στο μέλλον μου και δεν θέλω σχέση αυτή την περίοδο. Δεν έχω κάνει ποτέ σχέση ούτε έχω κοιμηθεί με κάποιον. Απλώς δεν με ενδιαφέρει τώρα να αρχίσω να βγαίνω ερωτικά με ανθρώπους. Μέσα μου είναι ξεκάθαρο. Δυσκολεύομαι όταν σκέφτομαι πώς θα το πω σε κάποιον που δεν θέλω να πληγώσω.
Έχουμε πολλά κοινά ενδιαφέροντα και απολαμβάνω τις συζητήσεις μας. Δεν θέλω να τις χάσουμε. Πριν αρχίσει το φλερτ, δεν χρειαζόταν να σκέφτομαι τόσο πώς μπορεί να ερμηνεύσει εκείνος όσα λέω. Τώρα αναρωτιέμαι πώς ακούγεται η δική μου πλευρά της κουβέντας, ενώ εγώ εξακολουθώ να τον βλέπω φιλικά.
Υπάρχει και κάτι άλλο που με μπερδεύει. Μου έχει πει ότι η οικογένειά του τον παροτρύνει συνέχεια να βρει κοπέλα. Δεν ξέρω αν έχει αισθήματα ειδικά για μένα, αν τον επηρεάζει αυτή η πίεση ή αν συμβαίνουν και τα δύο. Δεν θέλω να βγάλω συμπέρασμα για λογαριασμό του.
Ούτε θέλω να προσπεράσω το ενδιαφέρον του μόνο και μόνο επειδή δεν καταλαβαίνω από πού προέρχεται. Αν νιώθει κάτι, θέλω να το πάρω στα σοβαρά. Από την άλλη, φοβάμαι μήπως κάνω μερικά σχόλια μια μεγάλη, επίσημη συζήτηση και τον φέρω σε δύσκολη θέση χωρίς λόγο.
Κάπως έτσι έχω κολλήσει πριν καν γίνει η κουβέντα. Αν θέλει σχέση, ξέρω ποια είναι η απάντησή μου. Ψάχνω πώς να την πω με καλοσύνη αλλά και αρκετά καθαρά, ώστε να μη μείνει με την εντύπωση ότι χρειάζεται απλώς να προσπαθήσει περισσότερο.
Μου αρέσει που είμαστε φίλοι, που η κουβέντα κυλάει εύκολα και έχουμε τόσα να μοιραστούμε. Πώς του λέω ότι δεν θέλω κάτι ερωτικό, δίνοντας ταυτόχρονα στη φιλία μας την καλύτερη πιθανότητα να συνεχιστεί;
