Είμαι 63 χρονών και μεγάλο μέρος της ζωής μου ένιωθα ότι περνούσα μάλλον απαρατήρητος από τις γυναίκες. Πρόσφατα, ένας καλός φίλος μού είπε ότι ίσως αυτό που μου λείπει είναι ένα δερμάτινο μπουφάν. Τόσα χρόνια αναρωτιέμαι τι φταίει, και μπορεί τελικά η λύση να είχε φερμουάρ.
Εκείνος λέει ότι στις γυναίκες αρέσουν πολύ και ότι θα μου πήγαινε. Εκτιμώ την εμπιστοσύνη του. Είναι ωραίο να σε κοιτάζει κάποιος και να βλέπει δυνατότητες που εσύ δεν βλέπεις, έστω κι αν στη συγκεκριμένη περίπτωση χρειάζονται ειδικό καθάρισμα.
Το θέμα είναι ότι ποτέ δεν μου άρεσαν ιδιαίτερα τα δερμάτινα. Συνήθως μου φαίνονται λίγο αστεία, ειδικά πάνω σε άντρες της ηλικίας μου. Ξέρω ότι αδικώ ένα ολόκληρο είδος μπουφάν, αλλά δυσκολεύομαι να ενθουσιαστώ με την προτεινόμενη αλλαγή.
Προσπαθώ να με φανταστώ να φοράω ένα χωρίς να περιμένω πότε θα με ρωτήσει κάποιος γιατί ντύθηκα έτσι. Άλλο να σου αρέσει κάτι πάνω σου κι άλλο να ελπίζεις ότι θα αρέσει τόσο στους υπόλοιπους, ώστε να ξεχάσεις πως εσύ δεν νιώθεις άνετα.
Από την άλλη, ο φίλος μου το λέει με καλή πρόθεση και μου έχει κινήσει την περιέργεια. Μπορεί να έχω απορρίψει χωρίς λόγο κάτι που όντως θα μου ταίριαζε. Μπορεί να μου πηγαίνει μια χαρά κι εγώ να έχω μετατρέψει την αγορά ενός μπουφάν σε ζήτημα ταυτότητας.
Πριν επιχειρήσω λοιπόν να δείχνω κουλ κατόπιν σύστασης, θέλω μια δεύτερη γνώμη: ταιριάζει ένα δερμάτινο σε έναν μεγαλύτερο άντρα που μέχρι τώρα δεν ήθελε ποτέ να φορέσει;
