Το παράξενο αρχίζει μόλις ζητήσω κι εγώ να μιλήσουμε στο τηλέφωνο. Εκείνος έχει ήδη προτείνει κλήσεις και FaceTime, εγώ έχω βρει με χαρά τον χρόνο, όλα καλά. Όταν όμως παίρνω κι εγώ την πρωτοβουλία, το τηλεφώνημα κάπως δεν γίνεται ποτέ. Τα μηνύματα, πάντως, χαίρουν άκρας υγείας.
Μου έχει συμβεί αρκετές φορές τελευταία, με διαφορετικούς άντρες. Στην αρχή τα πράγματα φαίνονται απλά: θέλει να μιλήσουμε, θέλω κι εγώ, μιλάμε. Το παίρνω σαν ένα μικρό, καλό σημάδι. Άλλο να ακούς τη φωνή κάποιου κι άλλο να ανταλλάσσετε μηνύματα όποτε περισσεύει λίγος χρόνος μέσα στη μέρα. Αφού το προτείνει ο ίδιος, λογικά του αρέσει κι εκείνου.
Ίσως το λάθος μου είναι ότι θεωρώ πως μπορώ να το προτείνω κι εγώ. Μου φαίνεται λογικό να μπορούν δύο ενήλικες να ζητούν και οι δύο να μιλήσουν. Δεν ήξερα ότι ίσως υπάρχει ένας αποκλειστικά υπεύθυνος για τα τηλεφωνήματα.
Δεν εννοώ ότι του ζητάω να με πάρει και περιμένω να χτυπήσει το τηλέφωνο το επόμενο λεπτό. Έχουμε δουλειές, υποχρεώσεις και μια ζωή που υπήρχε πριν ανταλλάξουμε αριθμούς. Το καταλαβαίνω απολύτως. Κι εγώ έχω γεμάτη μέρα, αν και, με το κατάλληλο κίνητρο, καταφέρνω ακόμη να εντοπίσω το κινητό μου. Ένα βράδυ που δεν βολεύει δεν θα με απασχολούσε ιδιαίτερα.
Με απασχολεί όταν το «θέλω να μιλήσουμε» επαναλαμβάνεται, αλλά η κλήση δεν ακολουθεί. Μετά συνεχίζονται τα μηνύματα σαν να μη μείναμε κάπου στη μέση. Κι αυτό με μπερδεύει περισσότερο από μια καθαρή απομάκρυνση. Ο άνθρωπος δεν έχει εξαφανιστεί. Μόνο το τηλεφώνημα έχει εξαφανιστεί.
Δεν ξέρω αν προτιμά την ευκολία των μηνυμάτων, αν θέλει να μιλάμε μόνο όποτε βολεύει εκείνον ή αν το ενδιαφέρον του είναι μικρότερο απ’ όσο φαίνεται γραπτώς. Μπορεί έτσι να γίνονται πια οι γνωριμίες. Μπορεί απλώς να πέφτω σε άντρες με την ίδια συνήθεια. Το ότι αναγνωρίζω ένα μοτίβο δεν σημαίνει ότι απέκτησα και το χάρισμα να διαβάζω τη σκέψη τους.
Στο μεταξύ, το δικό μου ενδιαφέρον πέφτει. Όταν βρίσκω χρόνο επειδή μου το ζητάει, μου φαίνεται εύλογο να μετράει λίγο και η δική μου επιθυμία να τον ακούσω. Δεν θέλω να κρατάω λογαριασμό ποιος πήρε ποιον και πόσες φορές. Μου αρκεί η μία δουλειά που έχω. Θέλω απλώς να νιώθω ότι μπορώ κι εγώ να κάνω ένα βήμα και να βρίσκω ανταπόκριση.
Θα μπορούσα να συνεχίσω τα μηνύματα όπως έρχονται. Μόνο που αυτή η επικοινωνία ήδη με κάνει να χάνω το ενδιαφέρον μου. Δεν θέλω να είμαι η βολική παρέα στο κινητό όταν του περισσεύει χρόνος, ενώ οι κουβέντες που ζητάω εγώ μένουν στη θεωρία. Ούτε θέλω κάθε ανταλλαγή μηνυμάτων να καταλήγει σε συζήτηση για το πώς επικοινωνούμε. Να ακούσω τη φωνή του ήθελα. Πολλή διαδικασία προέκυψε.
Αναρωτιέμαι ακόμη αν το συναντούν κι άλλες γυναίκες ή αν πέφτω συνεχώς σε άντρες με την ίδια συνήθεια. Προς το παρόν, εκείνος λέει ότι θέλει να με πάρει, το τηλεφώνημα δεν γίνεται και τα επόμενα μηνύματα φτάνουν κανονικά. Μόνο που εγώ έχω πια λιγότερη διάθεση να βρω χρόνο.
