Τα μεσάνυχτα της Παρασκευής είχα προσπαθήσει ήδη τρεις φορές να πλησιάσω την αρραβωνιαστικιά μου. Εκείνη έπαιζε ακόμα στον υπολογιστή με τους φίλους της. Τη φίλησα στον λαιμό, με απομάκρυνε κι εγώ της είπα να περάσει καλά. Πήγα για ύπνο, με την ελπίδα να κοιμηθώ πριν αρχίσουν πάλι οι σκέψεις.
Όλη την εβδομάδα περίμενα αυτή την Παρασκευή. Κάθε φορά που προσπαθούσα να της ξυπνήσω τη διάθεση για σεξ, μου έλεγε ότι είχε δουλειές και να κάνω υπομονή μέχρι τότε. Έτσι, εκείνο το βράδυ δεν με πείραξε μόνο ότι δεν ήθελε. Με πείραξε ότι περίμενα μέρες κάτι που τελικά δεν έγινε.
Είμαι 26, εκείνη 25, και είμαστε μαζί σχεδόν έξι χρόνια. Συγκατοικήσαμε περίπου έναν χρόνο αφού τα φτιάξαμε. Ως τότε μέναμε μία ώρα μακριά και βρισκόμασταν τα Σαββατοκύριακα. Κάναμε σεξ κάθε φορά και περνούσαμε υπέροχα. Μου έλεγε πόσο περισσότερο σεξ θα κάναμε όταν θα μέναμε μαζί. Νόμιζα ότι το θέλαμε εξίσου.
Στην πράξη, όμως, το σεξ άρχισε να αραιώνει. Από τον Μάιο που μετακομίσαμε στο καινούργιο διαμέρισμα, έχουμε κάνει τρεις φορές. Η μία μού έμοιαζε περισσότερο με σεξ από λύπηση: είχα απολυθεί και της είχα πει ότι θα με βοηθούσε να νιώσω καλύτερα. Όταν το θυμάμαι, δεν νιώθω ότι με ποθεί. Ούτε όταν σκέφτομαι την κρουαζιέρα μιας εβδομάδας που έκλεισα για τον Αύγουστο, ελπίζοντας να ξαναέρθουμε κοντά. Σεξ δεν κάναμε, κι εγώ έφτασα να την παρακαλάω για λίγη ερωτική επαφή.
Τον Ιούλιο, πριν από το ταξίδι, πέρασα μία ώρα στο κρεβάτι κλαίγοντας και γράφοντάς της ένα μεγάλο μήνυμα. Ανησυχούσα για εμάς και έχανα τον ύπνο μου ενώ την άλλη μέρα δούλευα. Το πρωί δεν το είχε διαβάσει, οπότε μιλήσαμε. Τη ρώτησα αν θα το διάβαζε τελικά. Μου είπε ότι δεν ήθελε, γιατί θα στενοχωριόταν. Τότε το άφησα. Τώρα, μήνες μετά, με πονάει που κάτι που δυσκολεύτηκα τόσο να της γράψω ήταν κάτι που εκείνη δεν ήθελε να διαβάσει.
Σε εκείνη την κουβέντα μού είπε ότι ιδανικά θα ήθελε να κάνουμε σεξ δύο φορές την εβδομάδα. Την εμπόδιζαν, όπως είπε, το άγχος και η χαμηλή αυτοπεποίθηση, και μου ζήτησε βοήθεια. Προσπαθώ να τη στηρίξω: ετοιμάζω φαγητό, πηγαίνουμε μαζί γυμναστήριο. Θέλω να νιώθει καλά με τον εαυτό της. Από την κρουαζιέρα όμως έχουμε κάνει σεξ μόνο δύο φορές. Δεν ξέρω αν προσπαθούμε για κάτι που θέλει ή για κάτι που θα ήθελε να θέλει.
Πιάνω τον εαυτό μου να απαριθμεί και όλα όσα κάνω στο σπίτι. Μαγειρεύω, καθαρίζω, βάζω πλυντήριο, πληρώνω τα ψώνια, το μεγαλύτερο μέρος του ενοικίου, όλους τους λογαριασμούς και κάποια έξοδα του αυτοκινήτου της. Δεν πιστεύω ότι αυτά αγοράζουν σεξ. Τα σκέφτομαι επειδή προσπαθώ να καταλάβω τι άλλο μπορώ να αλλάξω. Κουράζομαι να προσπαθώ να κάνω την καθημερινότητά μας πιο εύκολη και να δυσκολεύομαι τόσο να της μιλήσω γι’ αυτό.
Την αγαπώ και πιστεύω ότι με αγαπάει. Δεν ξέρω αν μου λέει ψέματα όταν λέει ότι θέλει περισσότερο σεξ. Η απόσταση όμως ανάμεσα στα λόγια της και σε όσα ζούμε με κάνει να νιώθω ότι έχω πιστέψει κάτι που δεν ισχύει. Και πια αμφιβάλλω για έναν γάμο που μέχρι τώρα ήθελα χωρίς δεύτερη σκέψη.
Σήμερα είναι στη δουλειά. Δεν της έχω μιλήσει ακόμα για χθες· προσπαθώ πρώτα να βάλω σε μια σειρά όσα νιώθω, μέχρι να γυρίσει. Αυτή τη φορά δεν με απασχολεί μόνο πότε θα ξανακάνουμε σεξ. Θέλω να καταλάβω αν θέλει να αλλάξει η ερωτική μας ζωή και τι θα σήμαινε να παντρευτούμε αν μείνει έτσι.
