Όταν μίλησα για αποκλειστικότητα στον μεγαλύτερο άντρα με τον οποίο έβγαινα, μου φάνηκε πως τον έπιασε πανικός. Η αντίδρασή του μου φάνηκε σχεδόν σωματική. Μετά άρχισε να αλλάζει τους όρους της κουβέντας. Πέντε χρόνια στις εφαρμογές γνωριμιών και, όπως έλεγε, καμία δεν τον είχε ρωτήσει κάτι τέτοιο. Έτυχε σε μένα η πρωτοτυπία.
Στις προηγούμενες γνωριμίες του, μου εξήγησε, η αποκλειστικότητα ήταν αυτονόητη. Δεν την είχαν συζητήσει. Εγώ υποψιαζόμουν ότι φοβόταν τη δέσμευση, αλλά αυτό που είπε μου δημιούργησε μια άλλη απορία: υπάρχουν γυναίκες που γνωρίζουν τους φίλους ενός άντρα και φέρονται σαν σύντροφοί του χωρίς να έχουν ξεκαθαρίσει αν βγαίνουν και με άλλους;
Μπορώ να καταλάβω πώς συμβαίνει. Όταν σε βάζει στην παρέα του, μπορεί να νιώθεις ότι σου ανοίγει μια θέση στη ζωή του. Περνάτε χρόνο μαζί και σιγά σιγά μοιάζετε με ζευγάρι, πριν το πείτε. Αν εκείνη έχει ήδη πάψει να ενδιαφέρεται για άλλους άντρες, ίσως θεωρεί πως και εκείνος έχει κάνει το ίδιο. Με αυτή τη λογική, η ερώτηση δεν φαίνεται απαραίτητη. Μπορεί μάλιστα να της φαίνεται παράξενο να αμφισβητήσει κάτι τόσο προφανές.
Μόνο που ο άλλος μπορεί να μην το θεωρεί καθόλου προφανές. Για εκείνον, η γνωριμία με τους φίλους του ίσως δεν σημαίνει δέσμευση. Το σεξ, η συχνή επικοινωνία και η τρυφερότητα δεν απαντούν από μόνα τους στο αν συνεχίζονται τα ραντεβού με άλλους. Το ότι γνώρισες την παρέα του δεν σημαίνει ότι κάνατε και την κουβέντα. Όσο κι αν θα βόλευε να αρκούσε η σύσταση.
Υπάρχει κι άλλη μια διαφορά που έπρεπε να ξεχωρίσω: άλλο να βγαίνεις αυτή την περίοδο μόνο με έναν άνθρωπο κι άλλο να έχετε συμφωνήσει ότι θα συνεχίσετε έτσι. Μπορεί κάποιος να μην έχει άλλο ραντεβού και να θεωρεί ότι δικαιούται να κανονίσει αύριο. Ακόμα και η λέξη «αποκλειστικότητα» θέλει λίγη εξήγηση, αν ο ένας εννοεί μόνο το σεξ και ο άλλος εννοεί ότι σταματούν όλες οι άλλες ερωτικές γνωριμίες.
Ναι λοιπόν, μου φαίνεται πολύ πιθανό κάποιες γυναίκες να το θεωρούν δεδομένο. Δεν ήξερα όμως αν οι προηγούμενες σύντροφοί του το έβλεπαν πράγματι έτσι. Είχα ακούσει μόνο εκείνον. Μπορεί να μου περιέγραφε ειλικρινά όσα είχε ζήσει ή να έβρισκε μια βολική εξήγηση. Το ότι δεν μου φάνηκε να λέει ψέματα δεν έλυνε την απορία.
Περισσότερο με μπέρδευε η αντίδρασή του. Αν παλιότερα μπορούσε να είναι αποκλειστικά με κάποια χωρίς να το συζητήσουν, γιατί τώρα που το έθετα καθαρά φαινόταν τόσο δύσκολο; Μια συζήτηση αφήνει χώρο για ένα όχι. Κάνει όμως και το ναι συγκεκριμένο: ξέρουν και οι δύο τι έχουν συμφωνήσει.
Το αν κάποιες γυναίκες δεν κάνουν αυτή την κουβέντα μπορούσα πια να το καταλάβω. Το αν ο συγκεκριμένος άντρας ήθελε να είναι αποκλειστικά μαζί μου παρέμενε ασαφές. Την ερώτηση, πάντως, την είχα κάνει.
