Μερικές φορές οι κλήσεις μας κρατάνε πάνω από μία ώρα, απλώς για να πούμε τα νέα μας. Είναι συνάδελφός μου, δεν τον έχω συναντήσει ποτέ από κοντά και τελευταία φοβάμαι πως έχει αρχίσει να μου αρέσει. Έχει όμως κοπέλα, και μάλιστα είναι μαζί χρόνια. Αυτό δεν αλλάζει επειδή η κουβέντα μαζί του έχει γίνει από τα πιο ευχάριστα κομμάτια της μέρας μου στη δουλειά.
Εγώ είμαι 35, εκείνος 32. Δουλεύουμε εξ αποστάσεως, σε διαφορετικές χώρες, και τον τελευταίο χρόνο έχουμε έρθει πολύ κοντά. Στην αρχή λέγαμε τα της δουλειάς. Πλέον μιλάμε για τις οικογένειές μας, τα ενδιαφέροντά μας, ό,τι μας εκνευρίζει στη δουλειά, αστεία που καταλαβαίνουμε μόνο εμείς και ό,τι άλλο μας έρθει στο μυαλό. Τα μηνύματα πάνε κι έρχονται όλη την εργάσιμη μέρα. Κάπου εκεί άρχισα να τον βλέπω αλλιώς.
Η δουλειά μας είναι ψυχοφθόρα. Είναι μεγάλη ανακούφιση να έχεις έναν άνθρωπο που ξέρει τι περνάς και μπορεί να σε κάνει να γελάσεις. Δεν χρειάζεται να του εξηγήσω από την αρχή όλο το ιστορικό για να καταλάβει τι με ενόχλησε. Κι όταν αφήνουμε τη δουλειά στην άκρη, πάλι έχουμε ένα σωρό πράγματα να πούμε. Αυτή η φιλία έχει αξία για μένα, ανεξάρτητα από το αν μου αρέσει.
Αυτό που μου τραβάει την προσοχή είναι πόσα μου λέει από μόνος του. Ανοίγεται χωρίς να τον ρωτήσω και, απ’ όσο βλέπω, δεν κάνει το ίδιο με άλλους συναδέλφους. Μου φαίνεται επιλεκτικός με τους ανθρώπους στους οποίους αφιερώνει χρόνο. Χαίρομαι που με αναζητά για κουβέντα.
Το ότι νιώθω ξεχωριστή δεν σημαίνει πως εκείνος με φλερτάρει. Μπορεί για εκείνον να είμαι μια καλή φίλη που του φτιάχνει τη μέρα. Μπορεί εγώ να ακούω κάτι παραπάνω στις ίδιες κουβέντες, επειδή αρχίζω να το θέλω. Δεν ξέρω πώς το ζει εκείνος. Το ότι μιλάμε μία ώρα δείχνει πως περνάμε καλά μαζί· δεν μου λέει από μόνο του αν υπάρχει έλξη και από τις δύο πλευρές.
Βγαίνω κι εγώ ραντεβού, χωρίς να έχω κάποια σταθερή σχέση. Όταν μιλάμε, όμως, νιώθω τελείως άνετα μαζί του. Μέσα από τόσες μικρές, καθημερινές κουβέντες έχουμε αποκτήσει μια οικειότητα που δεν περίμενα. Δεν έχουμε βρεθεί ποτέ στον ίδιο χώρο, αλλά η παρουσία του μέσα στη μέρα μού είναι πολύτιμη.
Δεν μου αρέσει η έκφραση «η γυναίκα του στη δουλειά», κι ας καταλαβαίνω γιατί μου ήρθε στο μυαλό. Περιγράφει αυτή την οικειότητα, χωρίς να ξεκαθαρίζει πού μπαίνουν τα όρια όταν ο ένας έχει ήδη σύντροφο. Δεν θέλω να χαλάσω τη σχέση του. Θα ήθελα όμως να καταλάβω πώς βλέπει ο ίδιος τη φιλία μας και ποια όρια θεωρεί αυτονόητα.
Προς το παρόν ελπίζω να είναι ένα κόλλημα που θα περάσει. Αν δεν περάσει, ίσως χρειαστεί να απομακρυνθώ λίγο, όσο κι αν θα μου λείψει η παρέα του. Εδώ κι έναν χρόνο βρίσκουμε συνεχώς πράγματα να πούμε. Δεν θέλω τα συναισθήματά μου να γίνουν ο λόγος που θα μιλάμε λιγότερο.
