Τον τελευταίο καιρό, όταν γνωρίζω έναν άντρα, προσπαθώ να χαμογελάω περισσότερο και να αφήνω λίγο στην άκρη τον σαρκασμό. Μάλλον το ύφος μου έλεγε «μην πλησιάζεις» και ο σαρκασμός μου το επιβεβαίωνε.
Είμαι 37 και, σε όλη μου την ενήλικη ζωή, σπάνια με πλησιάζουν άντρες για να φλερτάρουν. Συνήθως κάνω εγώ την πρώτη κίνηση. Κι ακόμα κι έτσι, πολλές φορές δεν προκύπτει τίποτα. Δεν με πειράζει να δείξω ενδιαφέρον. Θα ήθελα όμως, πού και πού, να μη χρειάζεται να ξεκινάω εγώ.
Αν με ρωτήσεις, έχω αρκετά καλά στοιχεία. Έχω σπουδάσει, είμαι οικονομικά ανεξάρτητη, έχω καλλιτεχνικά ενδιαφέροντα, γυμνάζομαι. Θεωρώ επίσης ότι είμαι αρκετά όμορφη, και δεν το στηρίζω μόνο στη δική μου γνώμη. Δεν τα απαριθμώ για να απαιτήσω έναν σύντροφο ως επιβράβευση. Απλώς προσπαθώ να καταλάβω γιατί το φλερτ είναι τόσο σπάνιο στη ζωή μου.
Βέβαια, μπορώ να σκεφτώ μερικά πράγματα που ίσως δυσκολεύουν την κατάσταση. Είμαι ψηλή και το πρόσωπό μου, όταν δεν κάνω κάποια ιδιαίτερη έκφραση, δείχνει μάλλον αυστηρό. Μιλάω πολύ ευθέως και συχνά δείχνω μάλλον κατηφής. Εγώ μπορεί απλώς να κάθομαι και να σκέφτομαι. Ο άλλος ίσως βλέπει μια γυναίκα που έχει ήδη αποφασίσει ότι δεν ενδιαφέρεται.
Αυτή είναι η δική μου υπόθεση, όχι κάτι που ξέρω για τους άντρες που συναντώ. Δεν μπορώ να εξηγήσω κάθε χαμένο φλερτ με το ύψος ή το ύφος μου. Είναι όμως τα σημεία που παρατηρώ εγώ, οπότε από εκεί άρχισα να αλλάζω λίγο τον τρόπο μου.
Προσπαθώ να είμαι πιο ζεστή στην κουβέντα, να κάνω αστεία χωρίς αρνητισμό και να μη βγαίνω επικριτική. Εγώ μπορεί να βρίσκω πετυχημένη μια σαρκαστική παρατήρηση. Κάποιος που μόλις με γνώρισε, όμως, μπορεί απλώς να ακούσει μια κακία. Και δεν θα ήθελα να χάνεται μια πιθανή γνωριμία επειδή το αστείο μου χρειαζόταν επεξήγηση.
Το δύσκολο είναι να βρω πού τελειώνει αυτή η προσπάθεια και πού αρχίζει να νιώθω ότι παίζω κάποιον ρόλο. Άλλο να χαμογελάω επειδή περνάω καλά κι άλλο να ελέγχω διαρκώς τι είπα και πώς το είπα. Ψάχνω σύντροφο, όχι επιπλέον δουλειά.
Και υπάρχει κάτι ακόμα που θα ήθελα να φαίνεται πιο καθαρά: δεν με απασχολεί ιδιαίτερα η εμφάνιση ενός άντρα. Δεν θα τον απέκλεια επειδή είναι πιο κοντός από μένα ή έχει λίγα κιλά παραπάνω. Φοβάμαι ότι δείχνω πολύ πιο απαιτητική απ’ όσο είμαι. Δεν περιμένω να ψηλώσει ή να αδυνατίσει για να μου κινήσει το ενδιαφέρον.
Θέλω να δείχνω ότι είμαι ανοιχτή στο φλερτ, χωρίς να φαίνομαι απελπισμένη και χωρίς να συμφωνώ με τα πάντα για να αποδείξω ότι είμαι ευχάριστη. Προς το παρόν, βάζω περισσότερη ζεστασιά στις πρώτες κουβέντες και λιγότερο σαρκασμό. Παραμένω η ψηλή γυναίκα απέναντί του. Ελπίζω απλώς να μη νομίζει ότι τον έχω ήδη απορρίψει.
