Η συγκάτοικός μου έμαθε από μια κοινή μας φίλη ότι μου αρέσει. Ως το τέλος της βραδιάς, τσακωνόμασταν με μηνύματα. Μιλούσα με την κοπέλα που είχε γίνει η καλύτερή μου φίλη, αλλά τώρα μου έλεγε ότι ένιωθε προδομένη και ταπεινωμένη. Εδώ και μήνες αναρωτιόμουν μήπως θα μπορούσαμε να γίνουμε κάτι παραπάνω.
Είμαστε και οι δύο 21, στο τρίτο έτος των σπουδών μας, και συγκατοικούμε εδώ και περίπου τρεις μήνες μαζί με μια άλλη φίλη, που είναι 20. Γνωριστήκαμε στο πρώτο έτος και ήρθαμε πιο κοντά στο δεύτερο. Στην αρχή ήμασταν φίλοι. Τον περασμένο Δεκέμβριο άρχισα να τη βλέπω ερωτικά, χωρίς όμως να κάνω κάποια κίνηση.
Πίστευα ότι ίσως το καλοκαίρι να μου περνούσε. Το καλοκαίρι πέρασε, αρχίσαμε να συγκατοικούμε κι εκείνη συνέχιζε να μου αρέσει. Όσο ερχόμασταν πιο κοντά, άρχισα να σκέφτομαι ότι ίσως να της αρέσω κι εγώ. Ρώτησα φίλους τι γνώμη είχαν και φάνηκε να συμφωνούν. Έπαιρνα θάρρος από αυτό, παρόλο που κανένας τους δεν μπορούσε να ξέρει τι ένιωθε εκείνη.
Σε μια φίλη είχα μιλήσει πιο αναλυτικά. Της είχα πει πριν από εβδομάδες τι ένιωθα και την είχα ρωτήσει πώς να το χειριστώ. Μου έδωσε συμβουλές που μου φάνηκαν καλές. Αυτή την εβδομάδα, όμως, το είπε στη συγκάτοικό μου. Δεν είχα βρει ακόμη πώς να της μιλήσω ο ίδιος και τώρα έπρεπε να εξηγήσω κάτι που είχε ήδη μάθει από αλλού.
Αναστατώθηκε. Έμεινα το υπόλοιπο βράδυ στο δωμάτιό μου και την άκουσα να το συζητά με την άλλη μας συγκάτοικο και με φίλους. Ένιωθε μπερδεμένη και προδομένη. Είχα σκεφτεί ότι, αν της μιλούσα, μπορεί να έχανα τη φιλία μας. Δεν είχα φανταστεί ότι θα το μάθαινε έτσι, με άλλους ανθρώπους να ξέρουν πριν προλάβουμε να μιλήσουμε εμείς.
Αργότερα τσακωθήκαμε με μηνύματα. Προσπαθούσα να της εξηγήσω ότι είχα τύψεις που δεν ήμουν ειλικρινής μαζί της. Δεν άλλαξε κάτι. Εκείνη εξακολουθούσε να πιστεύει ότι δεν νοιαζόμουν και μου έλεγε πόσο άσχημα ένιωθε. Της έλεγα πόσο σημαντική ήταν για μένα, αλλά αυτό δεν φαινόταν να τη βοηθά.
Εγώ δεν είχα νιώσει ότι την πρόδιδα επειδή μου άρεσε. Ήταν η καλύτερή μου φίλη και τα συναισθήματά μου είχαν αλλάξει. Μπορώ όμως να καταλάβω τη διαφορά: εγώ το ήξερα εδώ και μήνες, ενώ εκείνη μάθαινε κάτι σημαντικό για τη φιλία μας αφού το είχαν ήδη συζητήσει άλλοι.
Και μένουμε στο ίδιο σπίτι. Δεν μπορώ απλώς να σταματήσω να τη βλέπω για λίγο, μέχρι να περάσει η αμηχανία. Υπάρχει και η τρίτη φίλη μας, που ήταν μπροστά στη συζήτηση εκείνο το βράδυ. Ό,τι κι αν γίνει μεταξύ μας, θα συνεχίσουμε να το αντιμετωπίζουμε και μέσα στο σπίτι.
Η στιγμή ήταν πολύ δύσκολη και για έναν ακόμη λόγο. Μου είχε πει πρόσφατα ότι δεν ήταν καλά ψυχολογικά. Ήθελα να μπορεί να στηριχτεί πάνω μου και τώρα νιώθω ότι της πρόσθεσα άλλο ένα πρόβλημα. Δεν ξέρω τι άλλο χρειάζεται από μένα, πέρα από το να κρατήσω λίγη απόσταση.
Είναι το επόμενο πρωί και κρατάω αποστάσεις. Μάλλον θα συνεχίσω έτσι ως το τέλος του Σαββατοκύριακου. Δεν έχουμε κάνει κάποια κουβέντα που να ξεκαθαρίζει τα πράγματα. Προς το παρόν της δίνω χρόνο, χωρίς να ξέρω πώς θα είναι η επόμενη συζήτησή μας.
