Ο άντρας μου πηγαίνει για ψώνια και περνάει μπροστά από τα λουλούδια. Ένα απλό μπουκέτο των 5 ευρώ θα μου αρκούσε. Του το έχω πει. Τον τελευταίο χρόνο δεν μου έφερε ούτε μία φορά.
Κι εγώ τώρα λέω ότι θέλω να τον αφήσω. Καταλαβαίνω πόσο παράξενο ακούγεται, να μιλάς για χωρισμό εξαιτίας λίγων λουλουδιών. Μόνο που αυτό κρατάει από την αρχή της σχέσης μας. Εγώ ζητάω το ίδιο απλό πράγμα, εκείνος λέει πως καταλαβαίνει κι εγώ περιμένω.
Κάποιες φορές μού έχει πάρει λουλούδια στην επέτειό μας ή, αν είμαι τυχερή, στα γενέθλιά μου. Δεν του ζητάω όμως να θυμηθεί άλλη μία γιορτή. Θέλω να γυρίσει μια συνηθισμένη μέρα με ένα μπουκέτο, χωρίς συγκεκριμένη αφορμή. Να νιώσω ότι με σκέφτηκε όσο έλειπε.
Δεν περιμένω να το μαντέψει. Έχουμε καθίσει μαζί και έχουμε γράψει τι θέλει ο καθένας από τη σχέση μας. Εγώ τα λουλούδια τα βάζω πάντα στη λίστα. Έχουμε τσακωθεί με φωνές και κλάματα. Έχω απειλήσει ότι θα φύγω. Δεν πρόκειται για κάποιο υπονοούμενο που δεν κατάλαβε.
Κάθε φορά μού λέει ότι ξέρει πόσο σημαντικό είναι για μένα. Υπόσχεται ότι θα αλλάξει, ότι θα προσπαθήσει περισσότερο. Κάθε τέτοια υπόσχεση μου δίνει ελπίδα, μέχρι που πάλι δεν γίνεται τίποτα. Ύστερα από τόσες συζητήσεις, με πονάει και η υπόσχεση που έμεινε υπόσχεση.
Ένας συνάδελφός του μας είπε ότι αγοράζει λουλούδια στη γυναίκα του κάθε εβδομάδα και τα φτιάχνει ο ίδιος σε ανθοδέσμη. Δεν ζητάω να κάνει κι ο δικός μου ακριβώς το ίδιο. Ακόμα και μία φορά τον μήνα θα σήμαινε κάτι για μένα. Ακούγοντάς τον, ένιωσα ακόμη περισσότερο ότι δεν ζητάω κάτι παράλογο.
Ούτε τα χρήματα είναι το πρόβλημα ούτε χρειάζεται να πάει κάπου μόνο γι’ αυτό. Το έχω ξεκαθαρίσει ότι δεν θέλω κάτι ακριβό. Βγαίνει συχνά για δουλειές χωρίς εμένα, πηγαίνει στο σούπερ μάρκετ, τα βλέπει μπροστά του. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν αγοράζει ποτέ ένα μπουκέτο για να μου φέρει.
Εγώ το εισπράττω σαν αδιαφορία. Νιώθω ότι δεν είμαι αρκετά σημαντική για εκείνον, χωρίς βέβαια να μπορώ να ξέρω τι σκέφτεται. Με μπερδεύει όμως που επιμένει ότι καταλαβαίνει και μετά συνεχίζουμε ακριβώς όπως πριν.
Δεν είναι το μόνο παράπονο που έχω από τον γάμο μας. Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι που με έχουν κάνει να νιώσω ότι δεν με εκτιμά. Τα λουλούδια όμως δεν μπορώ να τα βγάλω από το μυαλό μου, γιατί ξέρω ακριβώς τι ζήτησα και πόσες φορές το εξήγησα. Τώρα λέω πως θέλω να φύγω, όπως το έχω πει και πάνω στους καβγάδες μας. Και ακόμη αναρωτιέμαι αν θα μπορούσα να είχα προσπεράσει τα υπόλοιπα, αν ερχόταν πού και πού στο σπίτι με ένα μπουκέτο.
