Το άλλο Σαββατοκύριακο θα βγούμε για φαγητό με μια γυναίκα που τη σκέφτομαι και χαμογελάω μόνος μου. Έχουμε ήδη πάει για μεσημεριανό, σε μουσείο και βόλτα δίπλα στο ποτάμι. Τώρα έχω κανονίσει ένα κάπως πιο επίσημο δείπνο, κι εκεί που θα έπρεπε απλώς να το περιμένω με χαρά, έχω αρχίσει να αγχώνομαι.
Είμαι 31 κι εκείνη 28. Έχουμε βγει λίγες φορές, αλλά νιώθω πως ταιριάζουμε και συναισθηματικά και στον τρόπο που σκεφτόμαστε. Δεν μου έχει ξανατύχει έτσι. Μου αρέσει να είμαι μαζί της, και μετά, όταν τη σκέφτομαι, η χαρά συνεχίζεται. Η έλξη υπάρχει. Τουλάχιστον αυτή τη φορά δεν χρειάζεται να αναρωτιέμαι αν μου αρέσει.
Μέχρι πρόσφατα δεν τα πήγαινα ιδιαίτερα καλά στις γνωριμίες. Οι περισσότερες εμπειρίες μου ήταν σεξ της μιας βραδιάς. Ούτε τότε τα ήξερα όλα, βέβαια. Απλώς τώρα μου είναι καινούργιο να θέλω να περνάω κι άλλο χρόνο με μια γυναίκα, να νιώθω ότι κάτι χτίζεται μεταξύ μας και να με νοιάζει τόσο τι θα γίνει παρακάτω.
Τα πρώτα μας ραντεβού ήταν χαλαρά. Είχαμε χρόνο να μιλήσουμε, χωρίς βιασύνη, και αυτές ακριβώς οι κουβέντες με έκαναν να ενθουσιαστώ μαζί της. Δεν τα θεωρώ απλώς προετοιμασία για κάτι πιο σημαντικό. Θέλω όμως να της δείξω και πιο ξεκάθαρα ότι την επιθυμώ.
Έχω την εντύπωση πως στο δείπνο περιμένει να κάνω το επόμενο βήμα. Έτσι τουλάχιστον το καταλαβαίνω εγώ· δεν μου έχει δώσει οδηγίες. Κι όταν προσπαθώ να εξηγήσω στον εαυτό μου τι εννοώ, μπερδεύομαι. Να τη φιλήσω; Να δείξω πιο καθαρά το ενδιαφέρον μου; Να προκύψει σεξ; Δεν θέλω να τα θεωρήσω όλα αυτά μία υποχρέωση που πρέπει να βγάλω από τη μέση μέσα σε ένα βράδυ.
Τη θέλω, αλλά άλλο αυτό κι άλλο να ξέρω πώς να την πλησιάσω χωρίς να χαλάσω τον ρομαντισμό. Δεν θέλω από τη διστακτικότητά μου να νομίσει ότι δεν ενδιαφέρομαι. Ούτε θέλω να βιαστώ να πάμε στο σεξ μόνο και μόνο επειδή αυτό μου είναι πιο γνώριμο. Αυτό που μου είναι καινούργιο είναι το πόσο κοντά της νιώθω. Θέλω να την πλησιάσω χωρίς να χάσω αυτή την τρυφερότητα.
Το να κανονίσω πού θα βγούμε ήταν σχετικά εύκολο. Δεν μπορώ όμως να προγραμματίσω πότε θα θελήσουμε να φιληθούμε, ούτε να ξέρω από τώρα αν θα θέλουμε και οι δύο το ίδιο πράγμα εκείνη τη στιγμή. Γι’ αυτό θα μου έκανε καλό να ακούσω μια άλλη ματιά, κυρίως από γυναίκες: πώς μπορεί μια τέτοια κίνηση να βγει όμορφα και αβίαστα, χωρίς να νιώθω ότι δίνω εξετάσεις;
Το δείπνο είναι ακόμα μπροστά μας. Προς το παρόν, έχω κανονίσει την έξοδο, χαμογελάω κάθε φορά που τη σκέφτομαι και δεν ξέρω καθόλου τι θα κάνω όταν θελήσω να την πλησιάσω λίγο περισσότερο.
