Η απόρριψη από μια γυναίκα με πονάει περισσότερο όταν εκείνη θέλει έναν φίλο μου ή έναν συνάδελφο που συμπαθώ. Μου έχει συμβεί αρκετές φορές, κυρίως όταν ήμουν νεότερος. Εκείνη ενδιαφέρεται γι’ αυτόν. Εγώ απογοητεύομαι, αλλά θα συνεχίσω να τον βλέπω.
Αν ήταν ένας άγνωστος, μπορεί να αναρωτιόμουν τι δεν πήγε καλά και να έμενα εκεί. Με κάποιον που ξέρω, η σύγκριση ξεκινάει σχεδόν μόνη της. Τι της αρέσει σε εκείνον; Τι μου λείπει εμένα; Δεν χρειάζεται να έχει πει κανείς ότι ανταγωνιζόμαστε. Εγώ πάντως νιώθω σαν να έχασα.
Και το άβολο είναι ότι δεν μου φταίει σε τίποτα. Μπορώ να τον εκτιμώ, να καταλαβαίνω γιατί της αρέσει και ταυτόχρονα να εύχομαι να άρεσα εγώ σε εκείνη. Το ότι τον θεωρώ αξιόλογο δεν με παρηγορεί απαραίτητα. Μερικές φορές με κάνει να βρίσκω κι άλλους λόγους για να νιώθω λίγος.
Από την άλλη πλευρά δεν έχω βρεθεί ποτέ. Οι γυναίκες με τις οποίες έκανα σχέση ήταν συνήθως έξω από τον κύκλο της παρέας και της δουλειάς μου. Έχω νιώσει ότι με θέλουν. Δεν έχω βρεθεί όμως στη θέση να με προτιμά μια γυναίκα ενώ κάποιος γνωστός μου ελπίζει ότι θα διαλέξει εκείνον. Ξέρω καλά πώς πονάει η απόρριψη. Το πώς νιώθει εκείνος που τον προτιμούν μπορώ μόνο να το φανταστώ.
Θα είχα τύψεις; Μάλλον θα με απασχολούσε που ο φίλος μου στενοχωριέται. Δεν ξέρω όμως πώς θα του φερόμουν. Αν έδειχνα όλη μου τη χαρά, ίσως να ένιωθα ότι δεν τον υπολογίζω. Αν πάλι έμοιαζα να απολογούμαι, μπορεί να τον έκανα να νιώσει ακόμα χειρότερα. Η προτίμησή της δεν θα άλλαζε. Αναρωτιέμαι πόσο τα σκέφτεται αυτά ο άντρας που εκείνη θέλει ή αν απλώς χαίρεται που το ενδιαφέρον είναι αμοιβαίο.
Αναρωτιέται άραγε γιατί τον προτίμησε; Εγώ, όταν μένω απ' έξω, μπαίνω στον πειρασμό να εξετάζω κάθε διαφορά μας, λες και κάπου εκεί θα βρω την εξήγηση. Για εκείνον μπορεί να είναι πολύ πιο απλό: αρέσει ο ένας στον άλλο. Ίσως να μην υπάρχει κάτι περισσότερο να μάθω, όσο κι αν εμένα δεν μου αρκεί αυτό.
Ακόμα και η φράση «τον προτίμησε από μένα» με βάζει σε σκέψεις. Έτσι το νιώθω, αλλά ακούγεται σαν να μας έβαλε δίπλα δίπλα και να μας βαθμολόγησε. Δεν ξέρω αν μας συνέκρινε ποτέ όπως μας συγκρίνω εγώ. Μπορεί απλώς να της αρέσει εκείνος. Το ότι εγώ πληγώθηκα δεν σημαίνει πως εκείνη αποφάσισε ότι αξίζω λιγότερο.
Αυτό που δυσκολεύει τα πράγματα είναι πως τον ξέρω. Ένας άγνωστος μπορεί να μείνει μια απορία. Ο φίλος ή ο συνάδελφος παραμένει στη ζωή μου, εξακολουθώ να τον συμπαθώ, μόνο που τώρα τον έχω συνδέσει και με μια απογοήτευση που δεν μου περνάει εύκολα. Πολλές φορές αναρωτήθηκα γιατί ήθελε εκείνον. Ποτέ δεν χρειάστηκε να κοιτάξω έναν φίλο και να σκεφτώ πώς θα του πω ότι ήθελε εμένα.
