Είμαι 56 χρονών, δεν έχω σχέση και μάλλον αυτό αρκεί για να θεωρείται πως ψάχνω. Με πλησιάζουν άντρες, φίλοι αλλά και άγνωστοι, που θέλουν να βγούμε. Με κολακεύει το ενδιαφέρον τους. Απλώς δεν θέλω. Κι εκεί αρχίζουν οι διευκρινίσεις.
Η τελευταία μου σχέση κράτησε δέκα χρόνια και τελείωσε πριν από δύο. Πριν από μια δεκαετία θα χαιρόμουν πολύ με τέτοιες προτάσεις. Τώρα δεν θέλω ούτε ραντεβού ούτε να ανταλλάξουμε τηλέφωνα. Μου αρέσει να είμαι μόνη μου και να μη χρειάζεται να δίνω λογαριασμό σε κανέναν. Δεν περιμένω κάποιον καλύτερο· περνάω καλά έτσι.
Το δύσκολο είναι να το πω χωρίς να ακουστεί σαν προσωπική απόρριψη. Δεν προσπαθώ να εξηγήσω σε έναν άντρα τι του λείπει για να μου αρέσει. Προσπαθώ να πω ότι δεν ψάχνω κανέναν. Μπορεί να είναι μια χαρά άνθρωπος και πάλι να μη θέλω να βγούμε. Το ότι με κολακεύει το ενδιαφέρον του δεν αλλάζει την απάντηση.
Νόμιζα πως το «δεν ενδιαφέρομαι για γνωριμίες» ήταν αρκετά σαφές. Δεν ήταν. Ακολουθούν απορίες για το τι ακριβώς εννοώ ή διαβεβαιώσεις ότι είμαι πολύ νέα για να τα έχω παρατήσει. Χαίρομαι που οι άλλοι βλέπουν τόσο μέλλον στα ερωτικά μου. Θα χαιρόμουν λίγο περισσότερο αν δεν έπρεπε να απολογούμαι που εγώ δεν έχω τέτοια σχέδια.
Κάποιοι πάλι πιστεύουν ότι απλώς δεν ενδιαφέρομαι για τους ίδιους και ψάχνω έναν ευγενικό τρόπο να το πω. Καταλαβαίνω ότι μπορεί να τους πειράζει. Μόνο που μια ειλικρινής απάντηση καταλήγει έτσι να ακούγεται σαν δικαιολογία. Αν αρχίσω να εξηγώ αν θα μου άρεσαν σε κάποια άλλη φάση της ζωής μου, η κουβέντα θα μπλέξει ακόμη περισσότερο.
Οι έτοιμες φράσεις δεν βοηθούν ιδιαίτερα. Αν πω ότι δεν είμαι διαθέσιμη, ακούγεται σαν να υπάρχει ήδη κάποιος στη ζωή μου. Δεν υπάρχει. Δεν θέλω να αφήσω να εννοηθεί ότι έχω σύντροφο μόνο και μόνο για να γίνει πιο εύκολα δεκτό το όχι μου. Θα ήταν κάπως παράδοξο να χρειάζομαι έναν φανταστικό δεσμό για να μπορώ να μείνω ελεύθερη.
Δεν θέλω να χάνουν τον χρόνο τους, ούτε να ανταλλάξουμε τηλέφωνα ενώ ξέρω ήδη ότι δεν θέλω να συνεχιστεί η γνωριμία. Θέλω όμως να είμαι ευγενική. Άλλο να αρνηθώ μια πρόταση κι άλλο να κάνω τον άνθρωπο απέναντί μου να μετανιώσει που την έκανε. Ψάχνω πώς να πετύχω το πρώτο χωρίς να μου βγει το δεύτερο.
Δεν ξέρω κανέναν που να βρίσκεται ακριβώς στην ίδια θέση. Γι’ αυτό ρωτάω συνομηλίκους μου που βγαίνουν ραντεβού τι θα προτιμούσαν να μην ακούσουν. Δέχομαι και αστείες προτάσεις, για να γελάσουμε· δεν είναι ανάγκη να τις δοκιμάσω πάνω σε κάποιον ανυποψίαστο. Εύχομαι όσοι ψάχνουν έναν άνθρωπο να τον βρουν. Εγώ ακόμη ψάχνω μια ευγενική φράση που να μη με αναγκάζει μετά να εξηγώ με ποιον υποτίθεται ότι τα έχω.
