Το καλοκαίρι δούλεψα για λίγο σε μπαρ και βγήκα για φαγητό με έναν από τους τακτικούς πελάτες. Ήταν πολύ μεγαλύτερος από τους άντρες που συνήθως μου τραβούσαν την προσοχή. Ήταν γοητευτικός, με γκρίζα μαλλιά, αλλά αυτό που μου έμεινε περισσότερο ήταν ότι ήθελε να με ακούσει.
Είμαι 28. Μέχρι πρόσφατα μου άρεσαν κυρίως συνομήλικοι ή άντρες έως δέκα χρόνια μεγαλύτεροί μου. Εκεί περίπου έβαζα το όριο. Τώρα πιάνω τον εαυτό μου να προσέχει άντρες που θα μπορούσαν να είναι ο πατέρας μου, ακόμα και μεγαλύτερους. Δεν περίμενα να αλλάξουν τόσο τα γούστα μου.
Μου έκανε κομπλιμέντα με τρόπο που μου άρεσε. Με άκουγε, ήταν περιποιητικός, μου φερόταν σαν κύριος. Ένιωθα ότι με πρόσεχε, χωρίς να προσπαθεί να πάει την κουβέντα στο σεξ. Τον έβρισκα πολύ ελκυστικό.
Το ότι μου άρεσε δεν σήμαινε ότι ήθελα να με πιέσει σεξουαλικά. Χαιρόμουν το ενδιαφέρον του χωρίς να νιώθω ότι περίμενε κάτι από μένα. Νομίζω πως από εκείνο το βράδυ άρχισα να προσέχω περισσότερο τους μεγαλύτερους άντρες. Όταν σκέφτομαι τι άλλαξε, σε εκείνο το βράδυ επιστρέφω: στο πόσο διαφορετικά ένιωσα μαζί του.
Με τους συνομήλικούς μου συμβαίνει σχεδόν το αντίθετο. Μόλις αρχίσω να μιλάω με κάποιον και νιώσω ότι φέρεται ανώριμα, ότι έχει μόνο το σεξ στο μυαλό του ή ότι υποτιμά τις γυναίκες, χάνω το ενδιαφέρον μου. Η διαφορά με εκείνη τη βραδιά μου φαίνεται πια πολύ έντονη. Το ότι έχουμε περίπου την ίδια ηλικία δεν αρκεί για να θέλω να τον γνωρίσω περισσότερο.
Είναι εύκολο να σκεφτώ ότι όλα όσα μου άρεσαν σε εκείνον οφείλονταν στην ηλικία του. Ήταν μεγαλύτερος και μου φέρθηκε όμορφα. Αυτά όμως δεν μου λένε πώς θα ήταν μέσα σε μια σχέση, ούτε σημαίνουν ότι κάθε μεγαλύτερος άντρας θα με έκανε να νιώσω το ίδιο. Ξέρω ότι δεν είναι όλοι έτσι. Δεν χρειάζεται όμως να αγνοήσω πόσο με ελκύουν πια τα γκρίζα μαλλιά επειδή έπαιξε ρόλο και η συμπεριφορά του.
Τώρα μου τραβούν την προσοχή ακόμα και άντρες μεγαλύτεροι από τον πατέρα μου. Κι εγώ η ίδια ξαφνιάζομαι. Δεν φανταζόμουν ότι, μετά από εκείνο το φαγητό, τα δέκα χρόνια διαφοράς θα μου φαίνονταν λίγα.
