Η προσωπική μου πραγματικότητα
Λατρεύω τα πάρτυ. Γέλια, μουσική, φίλοι, οικογένεια. Μόνο που εγώ προτιμώ να κρατάω ποτήρι με νερό (άντε και λίγο ανθρακούχο με λεμόνι) και να περνάω τέλεια χωρίς σταγόνα αλκοόλ. Ναι, γίνεται—και μάλιστα εύκολα!
Τα φοιτητικά (νύχτες ατέλειωτες)
Τότε όλα ήταν στο «τέρμα»: χορός μέχρι το πρωί, επιλογές… συζητήσιμες, και μια αντοχή που δεν ξέρω πού χάθηκε. Είχα σχέση με άνθρωπο που αγαπούσε λίγο παραπάνω το ποτό, κι έτσι γινόμουν συχνά η νηφάλια οδηγός της παρέας. Εκεί κατάλαβα πόσο μου ταιριάζει η να έχω καθαρό μυαλό μέσα στο χαμό. Να χαίρομαι τη στιγμή και να τη θυμάμαι—όχι να μαντεύω τι έγινε.
Σήμερα: ζωή μαζί, ρυθμός δικός μας
Τώρα μοιράζομαι τη ζωή μου με άνθρωπο που εκτιμά ένα καλό ποτό, αλλά ξέρει και το «μέτρο». Εγώ, πάλι, φτιάχνω το αγαπημένο μου: ανθρακούχο νερό με λεμόνι και μια φέτα αγγούρι (δοκίμασέ το!). Στην εμφάνιση μοιάζει… κοκτέιλ. Στην καρδιά μου είναι απλά ελευθερία: είμαι μέσα στη χαρά, χωρίς να πιέζομαι.
Τα μικρά «κόλπα» που με βοηθάνε
- Ποτήρι που γεμίζει μόνο του: ζητάω από το μπαρ σόδα με λεμόνι σε ποτήρι κοκτέιλ. Κανείς δεν ρωτά τίποτα, όλοι χαμογελούν.
- Σφηνάκια… α λα ελαφρά: όταν η παρέα λέει «στην υγειά μας», εγώ έχω μικρό ποτήρι με νερό. Η κίνηση, όχι το περιεχόμενο, είναι το θέμα.
- Σε βάρκα/εκδρομή: κρατάω ένα «βότκα–σόδα» που στην πράξη είναι… σκέτη σόδα. Κοιτάω τη θάλασσα, πίνω γουλιά–γουλιά το νερό μου και είμαι μια χαρά.
- Στο μπαρ: ένα αναψυκτικό χωρίς ζάχαρη σε χαμηλό ποτήρι. Αν θέλω το κάνω «ειδικό» με μια φέτα πορτοκάλι. Φαίνεται fancy, είναι απλό.
Σημείωση: δεν κρύβομαι από τους δικούς μου—το ξέρουν και γελάμε. Απλώς δεν κάνω θέμα κάθε φορά τι έχει μέσα το ποτήρι μου. Πάμε για παρέα, όχι για… ανάλυση ποτού.
Γιατί το κάνω έτσι
- Ξυπνάω καθαρή και θυμάμαι τα αστεία.
- Οδηγώ με το κεφάλι μου στη θέση του όταν χρειάζεται.
- Δεν νιώθω «ξενέρωτη»—η διάθεση φαίνεται στο κέφι, όχι στο ποτήρι.
- Επιλέγω εγώ το ρυθμό μου. Αν θέλω αλκοόλ, θα πιω ένα και καλό. Αν όχι, καθόλου.
Αν με ρωτήσουν «μα γιατί δεν πίνεις;»
Χαμογελάω και λεω μία από τις κλασικές, απλές απαντήσεις:
- «Έχω κέφι και με σόδα, είμαι εντάξει.»
- «Οδηγάω μετά.»
- «Σήμερα το πάω λάιτ.»
Και τέλος. Κανείς δεν επιμένει όταν είσαι άνετη με την επιλογή σου.
Μικρές ιδέες για «κοκτέιλ» χωρίς αλκοόλ
- Σόδα + λεμόνι + αγγούρι
- Τόνικ + φλούδα πορτοκάλι
- Ανθρακούχο νερό + λίγη σπιτική λεμονάδα
- Παγωμένο τσάι (χωρίς ζάχαρη) με δυόσμο
Φινάλε – στην υγειά μας!
Στο τέλος της βραδιάς, όταν πέφτει η μουσική, εγώ γυρίζω σπίτι ανάλαφρη. Ήπια νερό σαν να ’ταν το καλύτερο κρασί, γέλασα, χόρεψα, μίλησα με τους δικούς μου.
Το μυστικό; Χαρά με μέτρο. Να διαλέγεις αυτό που σε κάνει να περνάς καλά—όχι αυτό που «πρέπει».
Οπότε… στην υγειά μας, με νερό, με σόδα, με ό,τι αγαπάς. Η παρέα είναι το ποτό. Οι στιγμές είναι το μεθύσι. Και το πρωινό σε θέλει… καθαρό!