Πώς το πήρα χαμπάρι
Ήταν μια τελείως ήσυχη Κυριακή. Σπίτι, δουλειές, κλασικά.
Το κινητό του όμως είχε πάρει φωτιά. Ειδοποιήσεις, κλήσεις, ξανά και ξανά.
Δεν είμαι τύπος που ψάχνει τσέπες και τηλέφωνα. Αλλά εκείνη τη μέρα κάτι δεν μου κόλλαγε.
Ρίχνω μια ματιά στο ιστορικό: ίδιος άγνωστος αριθμός ξανά και ξανά, και από πάνω και μια μεταφορά χρημάτων.
Δεν έπαθα υστερία, αλλά ένιωσα αυτό το «κάτσε, περίμενε λίγο… τι γίνεται εδώ;».
Η κουβέντα
Το βράδυ, χωρίς φασαρία, του λέω:
«Μπορείς να μου πεις ποια είναι αυτός ο αριθμός που εμφανίζεται συνέχεια;»
Λίγο μούδιασμα, μια μικρή παύση, και μετά:
«Ε, μιας κοπέλας από ένα βενζινάδικο. Μιλήσαμε λίγο, μου έδωσε το τηλέφωνο της.»
Το είπε σαν να μιλούσε για την απόδειξη από το σούπερ μάρκετ.
Για μένα όμως δεν ήταν “τίποτα”, ήταν ξεκάθαρα καμάκι.
Δεν ανέβασα φωνή. Του είπα απλά:
«Για μένα αυτό δεν είναι ok. Δεν γίνεται να είμαστε μαζί και να μαζεύεις τηλέφωνα άλλων γυναικών για χαβαλέ.»
Δεν είναι θέμα «ζήλιας»
Πολύ εύκολα θα σου πουν «ε, σιγά, ζηλεύεις».
Δεν είναι αυτό.
Δεν είναι ότι δεν θέλω ποτέ να ξαναμιλήσει σε άλλη γυναίκα.
Είναι ότι όταν είσαι σε σχέση, δεν πας να κάνεις καμάκι και να παίρνεις αριθμούς λες και είσαι single.
Δεν χρειάζεται να το κάνουμε ταινία, αλλά είναι μια κόκκινη σημαία.
Και είναι απολύτως φυσιολογικό να σε ενοχλήσει.
Τι έκανα πρακτικά
Αντί να βάλω τις φωνές ή να κάνω σκηνή στο σαλόνι, το πήγα κάπως έτσι:
- Του είπα ξεκάθαρα πώς το βλέπω εγώ
«Όταν παίρνεις τηλέφωνα άλλων γυναικών, για μένα είναι σαν να αφήνεις μια χαραμάδα ανοιχτή. Δεν μου ταιριάζει αυτό στη σχέση μας.» - Τον ρώτησα τι ακριβώς ψάχνει
«Σου λείπει κάτι; βαριέσαι; χρειάζεσαι επιβεβαίωση;»
Όχι για να δικαιολογήσω, αλλά για να καταλάβω. - Έβαλα όρια χωρίς φωνές
«Αν θες να είμαστε μαζί, τέτοια “καμακάκια” στα βενζινάδικα και αλλού, απλά δεν χωράνε. Αν είναι να το συνεχίσεις, καλύτερα να ξέρουμε και οι δύο πού βρισκόμαστε.»
Τι γίνεται με την άλλη;
Αν θέλεις να μιλήσεις και με την άλλη, μπορείς να το κάνεις ήρεμα, χωρίς τσαμπουκά:
«Γεια σου, είμαι η σύζυγός του. Θέλω απλά να βεβαιωθώ ότι δεν υπάρχει κάτι παραπάνω από ένα “γνώρισμα” σε βενζινάδικο. Δεν έχω κάτι προσωπικό μαζί σου.»
Και μέχρι εκεί.
Δεν είναι εκείνη ο σύντροφός σου. Η σχέση σου είναι με αυτόν.
Δεν χρειάζεται να ανοίξεις πόλεμο με γυναίκες που ίσως καν δεν ξέρουν ότι είναι παντρεμένος.
Πώς το πας μετά;
Αν αποφασίσεις ότι θέλεις να το προσπαθήσεις:
- Μιλάτε ήρεμα για τα όρια
Τι θεωρεί ο καθένας «φλερτ», τι «αθώο» και τι «όχι, αυτό δεν παίζει». - Συμφωνείτε τι αλλάζει από εδώ και πέρα
Π.χ.
– Δεν κρατάμε κρυφές επαφές.
– Δεν πληρώνουμε «υπηρεσίες» πίσω από την πλάτη του άλλου.
– Αν κάτι μας μπερδέψει ή μας κολακεύσει, το λέμε, δεν το κρύβουμε. - Αν δείτε ότι κολλάτε, υπάρχει και ειδικός
Ένας ψυχολόγος ζευγαριών μπορεί να βοηθήσει να μπουν τα πράγματα σε μια σειρά, χωρίς να τσακώνεστε κάθε φορά που το συζητάτε.
Κι αν δεν σου κολλάει πια;
Κάποιες φορές, όσο κι αν το πάτε ήρεμα, νιώθεις μέσα σου ότι δεν σου κάνει πια.
Ότι δεν μπορείς να τον βλέπεις με τον ίδιο τρόπο.
Κι αυτό εντάξει είναι.
Δεν σημαίνει ότι καταστράφηκες, ούτε ότι δεν θα ξαναεμπιστευτείς άνθρωπο.
Σημαίνει απλά ότι αυτό εδώ, με τον συγκεκριμένο άνθρωπο και αυτά τα δεδομένα, δεν σου ταιριάζει.
Το πιο σημαντικό
Δεν χρειάζεται να το κάνουμε ούτε τραγωδία, ούτε να το περάσουμε στο ντούκου.
Μπορείς να πεις:
- «Με πείραξε.»
- «Δεν το θεωρώ “τίποτα”.»
- «Θέλω να αλλάξει κάτι, αλλιώς δεν μένω όπως πριν.»
Ήρεμα, καθαρά.
Χωρίς να κάνεις τη ζωή σου σαπουνόπερα, αλλά και χωρίς να το καταπίνεις σαν να μη συνέβη.