Έχω σωπάσει γιατί είμαι τόσο εκνευρισμένη που προσπαθώ ακόμη να καταλάβω πώς νιώθω. Δεν θέλω να ξεσπάσω πάνω του, αλλά αυτή είναι η δεύτερη τηλεόρασή μου που καταστρέφεται σε μετακόμιση από τότε που είμαστε μαζί.
Την πρώτη φορά, παραπάτησε και πάτησε την τηλεόραση, με αποτέλεσμα να σπάσει εντελώς. Στενοχωρήθηκα, αλλά ήξερα πως ήταν ατύχημα. Στην πιο πρόσφατη μετακόμιση, εκείνος μετέφερε τη δική μου τηλεόραση. Αφού τακτοποιηθήκαμε και την ανοίξαμε, είδαμε ότι η οθόνη είχε σπάσει εσωτερικά. Η συσκευή είχε ουσιαστικά αχρηστευτεί. Δεν ξέρω πώς έγινε αυτή η ζημιά.
Δεν πιστεύω ότι το έκανε επίτηδες. Αυτό που με ενοχλεί τώρα είναι η αντίδρασή του: περίπου ένα «ατυχία, τι να κάνουμε». Οι τηλεοράσεις κοστίζουν, κι εγώ πρέπει να βρω τρόπο να αντικαταστήσω μια συσκευή που λειτουργούσε κανονικά πριν από τη μετακόμιση. Δεν περιμένω να καταρρακωθεί, αλλά θα ήθελα να αναγνωρίσει ότι πρόκειται για μεγάλη ταλαιπωρία.
Προς το παρόν δεν έχω πει τίποτα. Προσπαθώ να βάλω σε τάξη όσα νιώθω και ακόμη αναρωτιέμαι αν αντιδρώ υπερβολικά.
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




