Είμαι 23 και ο φίλος μου 25. Είμαστε μαζί περίπου έναν χρόνο και μέχρι πρόσφατα η σχέση μας πήγαινε πολύ καλά. Δεν είχα κάποιο σοβαρό παράπονο.
Ύστερα, λόγω οικογενειακών προβλημάτων που αντιμετώπιζε εκείνος, περάσαμε τρεις εβδομάδες με ελάχιστη επικοινωνία. Όταν ξαναγυρίσαμε στους κανονικούς μας ρυθμούς, περίμενα να συνεχίσουμε από εκεί που είχαμε μείνει. Αντί γι’ αυτό, ήταν σαν να γύρισε ξαφνικά ένας διακόπτης μέσα μου.
Άρχισαν να με εκνευρίζουν σχεδόν όλα όσα έκανε. Ανέπνεε πολύ δυνατά. Έπινε νερό και μου φαινόταν πως έκανε υπερβολικό θόρυβο. Πράγματα που παλιότερα δεν θα πρόσεχα καν, τώρα με έκαναν να θέλω να πάρω απόσταση.
Το παράξενο είναι ότι δεν είδα τον εκνευρισμό να έρχεται σιγά σιγά. Δεν έγινε κάποιος μεγάλος καβγάς, ούτε υπήρξε μια συγκεκριμένη στιγμή που άλλαξαν τα αισθήματά μου. Απ’ όσο μπορώ να καταλάβω, εκείνος είναι ο ίδιος φίλος που ήταν και πριν από αυτές τις τρεις εβδομάδες. Εγώ, όμως, πέρασα από το να είμαι πολύ καλά μαζί του στο να με ενοχλεί ακόμα και ο ήχος που πίνει νερό.
Δεν έχω ιδέα γιατί συνέβη. Ξέρω μόνο ότι, ύστερα από τρεις εβδομάδες που σχεδόν δεν μιλούσαμε, επιστρέψαμε στην καθημερινότητά μας — κι εγώ τώρα δεν αντέχω να τον ακούω να πίνει νερό.
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




