Είμαι ακόμα καινούρια στη χώρα όπου ζω και προσπαθώ να καταλάβω πώς λειτουργούν εδώ οι γνωριμίες. Εκεί απ’ όπου έρχομαι δεν θεωρείται πάντα αυτονόητο ότι πρέπει να ξεκαθαρίσεις από την αρχή αν βλέπεις αποκλειστικά κάποιον. Εδώ, όμως, δεν θέλω να κάνω υποθέσεις.
Γνώρισα έναν άνδρα πριν από περίπου έναν μήνα και στην αρχή είπαμε ότι θα είναι κάτι περιστασιακό. Μόνο που πολύ γρήγορα ήρθαμε κοντά και συναισθηματικά. Κάποια στιγμή τρόμαξα με το πόσο πολύ μου άρεσε και παραλίγο να το τελειώσω. Εκείνος μου είπε ότι του άρεσα κι εγώ και πως δεν υπήρχε τίποτα περιστασιακό σε όσα ένιωθε μαζί μου. Ήταν γλυκό αυτό που είπε· δεν έκανε, όμως, πιο εύκολο να καταλάβω τι είμαστε.
Έχουμε βγει περίπου πέντε φορές και μιλάμε κάθε μέρα. Έχουμε κάνει σεξ μόνο μία φορά, αλλά η χημεία ήταν έντονη και μετά υπήρχε πολλή τρυφερότητα. Περιμένουμε να βγουν τα αποτελέσματα των εξετάσεων σεξουαλικής υγείας πριν ξανακάνουμε σεξ, οπότε προς το παρόν τα ραντεβού μας είναι ρομαντικά, με αρκετό φλερτ και κουβέντα.
Στο μεταξύ, συνεχίζω να βγαίνω και με άλλους. Αν είμαι ειλικρινής, ένα μέρος μου το κάνει για να μην ερωτευτώ εντελώς εκείνον. Νιώθω άσχημα απέναντι στους ανθρώπους που βλέπω, αφού δεν μου αρέσουν και τόσο, αλλά και απέναντί του, παρόλο που δεν έχουμε συμφωνήσει να είμαστε αποκλειστικοί. Δεν απατώ κανέναν· απλώς προσπαθώ να ακολουθήσω κανόνες γνωριμιών που δεν έχω καταλάβει καλά, ενώ τα συναισθήματά μου τραβούν τον δικό τους δρόμο.
Δεν μου έχει ξανατύχει κάτι τέτοιο. Δεν ξέρω αν το να τον ρωτήσω τι είμαστε ύστερα από έναν μήνα σημαίνει ότι βιάζομαι ή απλώς ότι θέλω να είμαι ξεκάθαρη. Δεν θέλω να πιέσω για κάποια μεγάλη δήλωση, αλλά ούτε και να αφήσω τα πράγματα στον αέρα ώσπου το «περιστασιακό» να γίνει σχέση χωρίς να το έχουμε συζητήσει.
Πότε είναι συνήθως η κατάλληλη στιγμή για αυτή την κουβέντα; Έχω ήδη δεθεί συναισθηματικά, είμαι λίγο μπερδεμένη και ντρέπομαι περισσότερο απ’ όσο θα έπρεπε που το ρωτάω. Ο εγωισμός μου έχει ήδη αρκετά να διαχειριστεί.
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




