Δεν έγινε κάτι τρομερό ή ακραίο. Δεν έκανα σκηνές έξω, δεν οδήγησα μεθυσμένος, ούτε ιστορίες που να ντρέπομαι να τις θυμάμαι. Απλά μια μέρα σκέφτηκα: «Πώς θα ήμουν αν έκοβα το ποτό για λίγο;» και έτσι ξεκίνησε όλο αυτό.
Το ξέρει μόνο η γυναίκα μου. Δεν μπορώ να κάνω ότι “δεν πίνω πια”, την ώρα που εκείνη χαλαρώνει με ένα ποτήρι κρασί στον καναπέ. Στο σπίτι κάποιος πρέπει να κρατάει και την ειλικρίνεια και την ισορροπία.
Δεν είχα “πρόβλημα με το ποτό”
Το ποτό δεν ήταν ποτέ ο μεγάλος μου εχθρός. Έπινα κοινωνικά, σε τραπέζια με φίλους, καμιά μπίρα στο σπίτι, ένα ποτήρι κρασί έξω.
Δεν γύριζα χαράματα, δεν έχανα τον έλεγχο, δεν είχα “μαύρες τρύπες” στη μνήμη.
Κι όμως, κάτι με ενοχλούσε: όχι τη στιγμή που έπινα, αλλά την επόμενη μέρα.
Αυτό που με χάλαγε ήταν η επόμενη μέρα
Δεν είχα πάντα κανονικό hangover. Απλώς ξυπνούσα πιο βαρύς απ’ όσο έπρεπε: λίγο πονοκέφαλο, λίγο θολούρα, λίγο “δεν έχω όρεξη για τίποτα”.
Σαν να έχει πέσει η ένταση στην ενέργειά μου ένα–δυο κλικ. Όχι καταστροφή, αλλά αρκετό για να με φρενάρει σε μια καθημερινότητα με δουλειά, υποχρεώσεις και ρυθμό.
Εκεί άρχισα να σκέφτομαι ότι αυτό το “λίγο πότε–πότε” ίσως τελικά να μου κοστίζει περισσότερο απ’ όσο νόμιζα.
Η απόφαση για ένα διάλειμμα
Δεν είπα «δεν θα ξαναπιώ ποτέ». Είπα κάτι πολύ πιο απλό: «Για ένα διάστημα δεν θα πιω καθόλου, να δω πώς θα νιώθω».
Ήθελα να δω:
- αν θα κοιμάμαι καλύτερα,
- αν θα είναι πιο καθαρό το μυαλό μου,
- αν θα σηκώνομαι πιο ξεκούραστος το πρωί.
Και η αλήθεια είναι πως είχε ενδιαφέρον. Να είσαι σε ταβέρνα, σε σπίτι φίλων ή σε ένα τραπέζι και να συνειδητοποιείς ότι περνάς μια χαρά και με νερό ή αναψυκτικό.
Τι άλλαξε στην πράξη
Δεν έγινα άλλος άνθρωπος από τη μια μέρα στην άλλη. Αλλά παρατήρησα μερικά μικρά, σταθερά πράγματα:
- κοιμάμαι πιο βαθιά και ξυπνάω πιο ξεκούραστος,
- οι πρωινές ώρες είναι πιο παραγωγικές,
- δεν σκέφτομαι πια «γιατί ήπια χθες;» όταν έχω δύσκολη μέρα,
- και κυρίως νιώθω ότι εγώ αποφασίζω, όχι η συνήθεια του «ένα ποτηράκι το βράδυ».
Μικρό συμπέρασμα
Το να σταματήσεις το ποτό δεν είναι πάντα μια μεγάλη ιστορία με βαριές κουβέντες. Μπορεί να είναι απλώς μια ήρεμη απόφαση: «Για λίγο δεν θα πιω, να δω πώς είμαι χωρίς αυτό».
Για μένα, αυτό το διάλειμμα άξιζε: κοιμάμαι καλύτερα, νιώθω πιο καθαρός στο κεφάλι, και έχω λίγο περισσότερο έλεγχο στο πώς κυλάνε οι μέρες μου.