Είχαμε να κάνουμε σεξ με διείσδυση εφτά ή οχτώ εβδομάδες. Κι όταν τελικά έγινε, παραλίγο να μπει σε λάθος σημείο, έριξε το φταίξιμο σ’ εμένα και τελείωσε σε περίπου δύο λεπτά. Είμαστε μαζί τέσσερα χρόνια. Κι εγώ έμεινα πάλι να αναρωτιέμαι πώς γίνεται το σεξ μας να με αφήνει τόσο απογοητευμένη.
Είμαι 27 και θέλω καλό σεξ, τακτικά. Αυτό μπορώ να το πω καθαρά. Πιο δύσκολα παραδέχομαι πόσο θυμώνω με τον εαυτό μου που μένω. Δεν είμαστε καν παντρεμένοι. Θέλω να χωρίσω, αλλά μόλις το σκέφτομαι, κολλάω στο μετά: πώς θα είμαι μόνη, πώς θα περνάει η μέρα χωρίς τον άνθρωπο από τον οποίο έχω εξαρτηθεί τόσο συναισθηματικά.
Δεν είναι ότι δεν του έχω μιλήσει. Έχουμε συζητήσει τόσες φορές για τη σεξουαλική μας ζωή, χωρίς να αλλάξει κάτι. Δυσκολεύομαι πια να πιστέψω ότι άλλη μία κουβέντα θα φέρει αποτέλεσμα. Ξέρω να του εξηγήσω τι μου λείπει. Δεν ξέρω τι θα πετύχω εξηγώντας το ξανά.
Τον τελευταίο χρόνο έχει χαθεί και μεγάλο μέρος της επιθυμίας μου γι’ αυτόν. Δεν έχω πάψει να θέλω σεξ. Θέλω μια σεξουαλική ζωή που να με ικανοποιεί, απλώς δεν νιώθω πια την ίδια διάθεση με τον άντρα που έχω δίπλα μου. Και η τελευταία μας προσπάθεια δεν βοήθησε.
Για να είμαι δίκαιη, υπάρχει κάτι που απολαμβάνω μαζί του: το στοματικό σεξ. Αλλά αυτό δεν φτάνει για να είμαι ευχαριστημένη συνολικά, ούτε κάνει πιο εύκολα τα μεγάλα διαστήματα χωρίς σεξ. Δεν θέλω να χρησιμοποιώ το ένα πράγμα που μας βγαίνει καλά για να πείθω τον εαυτό μου ότι δεν δικαιούμαι να θέλω περισσότερα.
Λέω ότι είμαι συναισθηματικά εξαρτημένη, γιατί βλέπω πόσο με κρατάει ο φόβος της μοναξιάς. Το ότι το αναγνωρίζω δεν σημαίνει πως μπορώ και να το ξεπεράσω. Έτσι, πέρα από τη δυσαρέσκεια για τη σχέση, θυμώνω και με τον εαυτό μου που δεν καταφέρνω να φύγω. Ήδη δεν είμαι καλά, κι όμως φοβάμαι πόσο άσχημα μπορεί να νιώθω μετά τον χωρισμό.
Παράλληλα ψάχνω δουλειά σε όλη τη χώρα και στο εξωτερικό. Μπορεί να βρεθώ κάπου αλλού, αλλά με τρομάζει η σκέψη ότι θα είμαι μόνη σε μια καινούργια πόλη ή σε άλλη χώρα. Ούτε το να μείνω εδώ με καθησυχάζει. Η πόλη μου είναι μικρή και δεν είναι εύκολο να γνωρίσεις καινούργιους ανθρώπους. Δεν υπάρχει κάποιο μέρος που να σκέφτομαι και ξαφνικά η ζωή χωρίς σχέση να μου φαίνεται εύκολη.
Σκέφτομαι πόσα από τα χρόνια που μου μένουν μέχρι τα τριάντα θέλω να περάσουν έτσι. Βιάζομαι να αλλάξει κάτι, αλλά εξακολουθώ να διστάζω. Προς το παρόν ψάχνω δουλειά. Δεν ξέρω πού θα με βγάλει αυτή η αναζήτηση, ούτε αν θα τολμήσω να πάω εκεί χωρίς εκείνον.
