Την περασμένη εβδομάδα πιάσαμε κουβέντα με τη συγκάτοικό μου στον διάδρομο. Συνεχίσαμε στο δωμάτιό μου και, κάπου τρεις ώρες μετά, είχε πάει σχεδόν μία. Εγώ σταμάτησα την κουβέντα, γιατί την άλλη μέρα δουλεύαμε και οι δύο. Με την ώρα του ύπνου τα καταφέρνω καλύτερα απ’ ό,τι με τα αισθηματικά μου.
Μένω με δύο γυναίκες, ο καθένας στο δωμάτιό του, και είναι η καλύτερη συγκατοίκηση που είχα σ’ αυτό το σπίτι. Τα πάμε καλά, παίζουμε επιτραπέζια, βλέπουμε ταινίες μαζί. Δεν θέλω να αλλάξει τίποτα από αυτά. Μόνο που η μία έχει αρχίσει να μου αρέσει πολύ.
Είναι έξυπνη, συμπονετική, νοιάζεται για τους άλλους και τη βρίσκω πολύ ελκυστική. Όταν μετακόμισε εδώ, είχε μόλις χωρίσει. Μέσα στη χρονιά ξαναπροσπάθησαν με τον πρώην της μερικές φορές, μέχρι που χώρισαν οριστικά πριν από περίπου δύο μήνες. Τώρα φαίνεται έτοιμη να προχωρήσει. Ήδη της έχουν ζητήσει να βγουν τρεις άντρες: ένας παλιός συμφοιτητής, κάποιος που γνώρισε σε πάρτι για το Χάλοουιν κι ένας συνάδελφος που δεν περίμενε ότι θα ενδιαφερόταν.
Εμείς ήρθαμε κοντά σιγά σιγά. Μιλούσαμε για τις σπουδές της, τις δουλειές μας, πώς πήγε η μέρα. Κάναμε πλάκα, την άκουγα όταν είχε προβλήματα με τον πρώην της. Ως εκεί, όλα μου φαίνονταν απολύτως φιλικά. Τελευταία όμως οι κουβέντες έγιναν πιο προσωπικές και κατάλαβα ότι εγώ πια δεν την έβλεπα μόνο σαν φίλη.
Θα μπορούσα να κρατηθώ από εκείνη τη συζήτηση μέχρι τη μία και να αρχίσω να ελπίζω. Μόνο που όλα τα άλλα δείχνουν μάλλον το αντίθετο: μου λέει για τα ραντεβού της, με προτρέπει να μπω στο Tinder και προσφέρεται να με βοηθήσει να γνωρίσω γυναίκες όταν βγαίνουμε για ποτό. Σκέφτεται ποιες φίλες της είναι ελεύθερες και θα μου ταίριαζαν. Με ρώτησε μέχρι και για την άλλη μας συγκάτοικο, που δεν με ελκύει. Εγώ θέλω να βγω μαζί της κι εκείνη ψάχνει να μου βρει άλλη.
Μου λέει ότι είμαι πολύ καλός και επιμένει ότι χρειάζομαι περισσότερη αυτοπεποίθηση. Δεν νομίζω πως εκεί είναι το πρόβλημα. Δεν βλέπω φλερτ, αγγίγματα ή προσπάθειες να κάνουμε κάτι οι δυο μας. Χωρίς να τη ρωτήσω δεν μπορώ να είμαι βέβαιος, αλλά είμαι σχεδόν σίγουρος ότι με βλέπει φιλικά.
Αν μέναμε αλλού, θα της πρότεινα να βγούμε και θα δεχόμουν την απόρριψη. Εδώ όμως μετά θα συνεχίζαμε να μένουμε μαζί. Δεν θέλω να νιώθει αμήχανα μέσα στο σπίτι της ούτε να σκέφτεται πώς πρέπει να μου φέρεται για να μη με στενοχωρήσει.
Μπορώ να της ζητήσω να βγούμε, παίρνοντας το ρίσκο. Ή να της εξηγήσω τι νιώθω και να της ζητήσω να μου πει ξεκάθαρα ότι δεν υπάρχει περίπτωση, για να πάψω να ελπίζω. Θα της ξεκαθάριζα βέβαια ότι θέλω να μείνουμε φίλοι. Ακόμα κι έτσι, φοβάμαι ότι θα χαθεί η άνεση που έχουμε, από τις κουβέντες μας μέχρι τις βραδιές και των τριών. Μπορώ επίσης να μη μιλήσω καθόλου και να ελπίζω ότι θα μου περάσει, ενώ εκείνη βγαίνει με άλλους κι εγώ μπορεί να κολλάω περισσότερο.
Δεν της έχω πει τίποτα ακόμα. Προς το παρόν προσφέρεται να μου βρει κοπέλα κι εγώ σκέφτομαι αν θα της εξηγήσω γιατί αυτό δεν με βοηθάει.
