Στο τελευταίο μας ραντεβού, ο σύντροφός μου μού είπε ότι ήθελε να συνεχίσει το παιχνίδι αγνότητας που έκανε με την άλλη του κοπέλα. Ήθελε να περιμένει μέχρι ένα ξεχωριστό ραντεβού μαζί της για να έχει οργασμό. Εκείνοι θα έβγαιναν την επόμενη εβδομάδα. Εγώ, όμως, έβλεπα ήδη τη διαφορά στο δικό μας ραντεβού.
Είμαι 42, εκείνος 40 και η άλλη του κοπέλα γύρω στα 30. Είμαστε ζευγάρι και κάνουμε μαζί ερωτικά παιχνίδια. Τον τελευταίο μήνα κάνει και μαζί της παιχνίδια αγνότητας, στα οποία αναβάλλει τον οργασμό του. Το καταλαβαίνω, γιατί μου αρέσει κι εμένα. Αυτό που δεν είχα ξεκαθαρίσει ήταν πόσο θα επηρέαζε η δική τους συμφωνία τον χρόνο που περνάει μαζί μου.
Σε μια προηγούμενη συνάντησή μας, μου είχε δώσει την εντύπωση ότι υπήρχε χώρος και για τους δυο μας. Μου είχε πει πως, αφού εκείνο το ραντεβού ήταν μαζί μου, μπορούσα εγώ να αποφασίσω αν θα έβγαζε τη συσκευή αγνότητας και θα είχε οργασμό. Επέλεξα να σταματήσουμε τον περιορισμό, κι έτσι έγινε. Το παιχνίδι με εκείνη δεν απέκλειε όσα θέλαμε να κάνουμε εμείς.
Στο τελευταίο μας ραντεβού, όμως, δεν ήθελε να βγάλει τη συσκευή ούτε να έχει οργασμό πριν συναντηθεί μαζί της. Δεν μου άρεσε, αλλά το άφησα εκεί. Ήταν κοντά η μέρα που θα συναντιούνταν. Το ότι μπορούσα να δεχτώ αυτή τη μία απογοήτευση δεν σήμαινε πως ήξερα αν θα άντεχα να γίνεται συνέχεια. Αν δεν εξηγήσω τι με ενοχλεί, μπορεί εκείνος να θεωρήσει ότι δεν έχω πρόβλημα και με τα δύο.
Το σώμα του είναι δικό του και αποφασίζει εκείνος. Δεν θεωρώ ότι επειδή είμαι η κοπέλα του δικαιούμαι οποιαδήποτε σεξουαλική πράξη. Ούτε ότι, επειδή μας αρέσουν παρόμοια παιχνίδια, πρέπει να έρθει και η δική μου σειρά να αποφασίσω γι’ αυτόν. Έχω όμως κι εγώ επιθυμίες. Θα ήθελα στις συναντήσεις μας να υπάρχει περιθώριο για το σεξ και τα παιχνίδια που απολαμβάνουμε μαζί.
Κάνω όμως και μια σύγκριση που με ενοχλεί. Πιστεύω πως, αν τον έβαζα εγώ σε περιορισμό αγνότητας και αυτό καθόριζε τι θα μπορούσε να κάνει στο ραντεβού μαζί της, εκείνη θα θύμωνε. Δεν το έχουμε συζητήσει· έτσι φαντάζομαι ότι θα αντιδρούσε. Παρ’ όλα αυτά, αυτή η σκέψη με δυσκολεύει να κάνω πως η δική μου ενόχληση δεν μετράει.
Εκείνη προτιμά την παράλληλη πολυσυντροφικότητα, με τις σχέσεις χωριστά, οπότε δεν μπορώ να το συζητήσω απευθείας μαζί της. Όσα χρειάζεται να καταλάβω για τις επιλογές του πρέπει να τα ακούσω από εκείνον. Δεν ξέρω αν πρόκειται για μία εξαίρεση λόγω αυτού του ραντεβού ή αν έτσι θα είναι από εδώ και πέρα οι δικές μας συναντήσεις.
Μπορώ να σεβαστώ την απόφασή του και να στενοχωριέμαι για όσα σημαίνει για εμάς. Δεν ξέρω όμως πόσο συχνά μπορώ να πηγαίνω σε ραντεβού μαζί του και να μαθαίνω ότι πρέπει να αφήσουμε κάτι που θέλω για χάρη του επόμενου ραντεβού του με την άλλη.
