Το πρωί μετά το σεξ ξύπνησα και ήθελα να κλάψω. Είχαν περάσει πάνω από δύο εβδομάδες και πάλι εγώ είχα κάνει την πρώτη κίνηση. Ήθελα να νιώσω κοντά στον άντρα μου. Τελικά έμεινα με την αίσθηση ότι για εκείνον ήταν κάτι που έπρεπε απλώς να τελειώσει.
Έτσι το ένιωσα εγώ. Η δική μου ευχαρίστηση έμοιαζε να μην τον απασχολεί ιδιαίτερα. Μετά το σεξ ένιωθα ακόμη λιγότερο επιθυμητή απ’ ό,τι όσο περίμενα. Είμαι 25 χρονών και ζούμε μαζί ως παντρεμένοι μόλις έναν χρόνο περίπου. Δεν περίμενα να αναρωτιέμαι ήδη αν ο γάμος μας τελειώνει.
Λίγο καιρό πριν, είχα αρχίσει να ελπίζω. Είχαμε κάνει μια σοβαρή κουβέντα για το σεξ που όλο και λιγόστευε. Μετά κάναμε σεξ πιο συχνά, υπήρχαν στιγμές που εγώ τις ένιωθα γεμάτες πάθος και πίστεψα ότι κάτι άλλαζε μεταξύ μας. Γι’ αυτό με πόνεσε τόσο αυτό που ακολούθησε.
Ξαναμιλήσαμε εκείνο το πρωί. Τον ρώτησα αν υπήρχε κάτι που δεν ήξερα. Μήπως υπήρχε άλλο πρόσωπο; Μήπως είχε πρόβλημα με το πορνό; Δεν είχα καμία ένδειξη για τίποτα από τα δύο. Προσπαθούσα να καταλάβω τι είχε αλλάξει, όχι να του παρουσιάσω κάτι που είχα ανακαλύψει.
Εκείνος μου είπε ότι έτσι είναι. Δεν έχει την ίδια ανάγκη για σεξ που έχω εγώ. Μου είπε ότι έτσι ήταν πάντα για εκείνον. Μου είπε ακόμη ότι γενικά δεν του λείπουν οι άνθρωποι. Εγώ προσπαθούσα να του εξηγήσω την απόσταση που ένιωθα ανάμεσά μας, ενώ εκείνος δεν έβλεπε κάτι καινούργιο στη στάση του.
Τον ρώτησα αν θα σκεφτόταν να πάει σε γιατρό, για να αποκλείσει κάποιο σωματικό ζήτημα. Αρνήθηκε, λέγοντας ότι δεν μπορούσε να πιέσει τον εαυτό του να το κάνει. Καταλαβαίνω πως αυτή είναι δική του απόφαση. Είχα όμως ελπίσει ότι θα ήθελε να ψάξουμε μαζί τι συμβαίνει, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα βρίσκαμε οπωσδήποτε λύση.
Όταν του είπα πως μετά την προηγούμενη κουβέντα μας είχα δει βελτίωση, μου απάντησε ότι δεν είχε κάνει καμία ιδιαίτερη προσπάθεια. Η αλλαγή που νόμιζα ότι έβλεπα ήταν, όπως είπε, στο μυαλό μου. Εγώ είχα κρατηθεί από εκείνες τις εβδομάδες. Για εκείνον δεν σήμαιναν αυτό που σήμαιναν για μένα.
Του είπα ότι πια αναρωτιόμουν αν με βρίσκει ελκυστική ως γυναίκα. Μου απάντησε ότι αγαπάει τον χαρακτήρα μου. Πιστεύω ότι με αγαπάει. Η απάντησή του όμως δεν μου έλεγε αν με επιθυμεί.
Μετά μου είπε ότι δεν μπορεί να αλλάξει αυτό που είναι. Αν εγώ δεν είμαι ευτυχισμένη, δεν μπορεί να με αναγκάσει να μείνω· μπορούμε να πάρουμε διαζύγιο. Είπε επίσης ότι, αν ξαναπιάσουμε αυτό το θέμα, θα πρέπει να μιλήσουμε για το αν θα χωρίσουμε. Είχαμε εξαντληθεί και οι δύο από αυτή την κουβέντα.
Κι όμως, ανάμεσά μας υπάρχει ακόμη τρυφερότητα. Αγκαλιαζόμαστε, γελάμε, περνάμε όμορφα μαζί. Δεν είναι ένας κακός σύζυγος σε όλα τα υπόλοιπα. Τον αγαπώ και εξακολουθεί να με ελκύει. Μου λείπουν όμως τα παθιασμένα φιλιά και το σεξ που το θέλουμε και οι δύο. Δεν θέλω να το κάνει από υποχρέωση.
Ούτε θέλω να χωρίσουμε. Κι όμως, η επόμενη κουβέντα μας για αυτό που με πονάει περισσότερο στον γάμο μας ίσως πρέπει να είναι για το αν θα χωρίσουμε.
