Χθες, ο άντρας που βλέπω τελευταία μου είπε ότι το Σαββατοκύριακο έχει ραντεβού με μια άλλη γυναίκα. Το ανέφερε χαλαρά. Ήθελε, λέει, να το ξέρω, γιατί του αρέσω και δεν θέλει να μου κρύβει πράγματα.
Είμαι 27, εκείνος 30. Βλεπόμαστε περίπου πέντε εβδομάδες κι έχουμε βγει τέσσερις φορές. Είναι συνεπής, κανονίζει να βρεθούμε και δείχνει ενδιαφέρον. Μου αρέσει πραγματικά. Μέχρι αυτή την κουβέντα, είχα αρχίσει να χαίρομαι με το πώς πήγαινε η γνωριμία μας.
Με την άλλη είχαν κάνει ματς πριν γνωριστούμε εμείς. Είχαν κανονίσει να βγουν, αλλά το ανέβαλαν μερικές φορές. Τώρα νιώθει άσχημα να της το ακυρώσει και θέλει να πάει. Όπως το εξηγεί, είναι κάτι που είχε μείνει από πριν. Εγώ, όμως, βλέπω ότι εξακολουθεί να θέλει να γνωρίσει μια άλλη γυναίκα, παρότι βγαίνει μαζί μου.
Δεν έχουμε συζητήσει αν θα βλέπουμε μόνο ο ένας τον άλλον. Το ξέρω ότι αυτό έχει σημασία. Δεν αθέτησε κάποια συμφωνία μας, ούτε θέλω να θεωρήσω ξαφνικά ότι τέσσερα ραντεβού ήταν μια δέσμευση που δεν δώσαμε ποτέ. Αλλά το ότι δεν μπορώ να του καταλογίσω κάτι δεν σημαίνει πως δεν με πειράζει.
Μια φίλη μου λέει ότι πρέπει να εκτιμήσω την ειλικρίνειά του. Την εκτιμώ. Προτιμώ να ξέρω ότι θα βγει με άλλη παρά να θεωρώ πως βλέπουμε μόνο ο ένας τον άλλον, ενώ εκείνος το βλέπει αλλιώς. Τουλάχιστον δεν χρειάζεται να μαντεύω αν βγαίνει και με άλλες. Αυτό, βέβαια, δεν κάνει πιο ευχάριστο αυτό που άκουσα.
Στέκομαι κυρίως στο ότι νιώθει άσχημα να ακυρώσει. Καταλαβαίνω να μη θέλει να απογοητεύσει μια γυναίκα με την οποία έχει ήδη αλλάξει το πρόγραμμα μερικές φορές. Δυσκολεύομαι, όμως, να καταλάβω γιατί αυτό μετράει τόσο ώστε να θέλει να βγει μαζί της, ενώ μου λέει πως του αρέσει αυτό που έχουμε. Εκείνος μπορεί να νιώθει άβολα να της πει όχι. Κι εγώ δεν νιώθω καλά ξέροντας ότι θα πάει.
Μπορεί να το κάνει από ευγένεια, μπορεί από περιέργεια. Μπορεί απλώς να θεωρεί αυτονόητο ότι θα βγαίνει και με άλλες, αφού δεν έχουμε συμφωνήσει κάτι διαφορετικό. Δεν ξέρω. Εγώ πάντως είχα αρχίσει να δένομαι, κι όταν μου είπε για το Σαββατοκύριακο, κατάλαβα πόσο με νοιάζει.
Θέλω να μιλήσουμε για το πού βρισκόμαστε, χωρίς να νιώσει ότι τον στριμώχνω. Δεν θέλω να μου δώσει μια υπόσχεση μόνο και μόνο επειδή κατάλαβε ότι στενοχωρήθηκα. Αν θέλει ακόμα να γνωρίζει κι άλλες, προτιμώ να μου το πει. Όχι να με καθησυχάσει για όσο κρατάει η κουβέντα. Από την άλλη, αν δεν πω τίποτα, θα πρέπει να συνεχίσω σαν να μη με επηρέασε.
Άλλο να του ζητήσω να ακυρώσει κι άλλο να τον ρωτήσω αν θέλει να συνεχίσει να βγαίνει και με άλλες. Το πρώτο θα έλυνε το θέμα αυτού του Σαββατοκύριακου. Το δεύτερο θα με βοηθούσε να καταλάβω τι κάνουμε εμείς οι δύο. Ακόμα ψάχνω πώς να το πω, κι εκείνο το ραντεβού δεν έχει γίνει ακόμα.
