Έλεγξα αν ο αριθμός ήταν όντως δικός της. Μια κοινή μας φίλη μού είχε δείξει τα ίδια τα μηνύματα, όχι στιγμιότυπα οθόνης, κι εγώ ακόμη προσπαθούσα να βεβαιωθώ ότι δεν διάβαζα τη συνομιλία κάποιου άλλου. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι η κολλητή μου είχε κάνει κάτι τέτοιο.
Είχε καλέσει στο σπίτι της έναν άντρα από τη δουλειά και είχαν ερωτική επαφή. Εκείνη, όμως, έλεγε ότι δεν το θεωρούσε απιστία, αφού δεν είχαν προχωρήσει μέχρι τέλους. Εγώ σκεφτόμουν το αγόρι της, που απ’ όσο ήξερα δεν είχε μάθει τίποτα.
Είναι η κολλητή μου εδώ και δύο χρόνια. Όμως αυτό δεν μου το είπε η ίδια. Το εκμυστηρεύτηκε σε μια άλλη κοντινή μας φίλη κι εκείνη το μετέφερε σ’ εμένα. Ακόμη κι αφού είδα τα μηνύματα, με απασχολούσε ο τρόπος που το έμαθα. Δεν ήμουν εκεί και η κολλητή μου δεν είχε επιλέξει να μου μιλήσει γι’ αυτό.
Δεν μπόρεσα ποτέ να δεχτώ την απιστία. Έχω απομακρυνθεί και από άλλους φίλους όταν έμαθα ότι απατούσαν τους συντρόφους τους. Το ότι αγαπώ έναν άνθρωπο δεν με βοηθά να το αποδεχτώ. Με την κολλητή μου ένιωσα μέχρι και αναγούλα, ειδικά όταν σκέφτηκα όσα είχαν προηγηθεί στη σχέση της.
Είχε υποψιαστεί αρκετές φορές ότι το αγόρι της την απατούσε όσο έλειπε για σπουδές. Οι υποψίες αυτές είχαν σχεδόν διαλύσει τη σχέση τους. Και τώρα μάθαινα ότι η ίδια είχε βρεθεί ερωτικά με κάποιον άλλον, αλλά θεωρούσε πως αυτό δεν μετρούσε. Δυσκολευόμουν να δεχτώ αυτή την αντίφαση.
Δεν ξέρω τι θα μου απαντούσε αν της έλεγα ότι διαφωνώ. Για μένα, πάντως, το ότι σταμάτησαν πριν προχωρήσουν μέχρι τέλους δεν σβήνει όσα έγιναν. Κι από τη δική της εξήγηση λείπει κάτι που θεωρώ βασικό: ξέρει το αγόρι της τι συνέβη, ώστε να μπορεί να το συζητήσει μαζί της;
Όταν βάζω τον εαυτό μου στη θέση του, θέλω να μου το πουν. Αν κάποιος φίλος του δικού μου αγοριού ήξερε ότι με είχε απατήσει, δεν θα ήθελα να μου το κρύψει για να τον καλύψει. Αυτή είναι η σκέψη που με σπρώχνει περισσότερο να μιλήσω.
Αυτό που με κάνει να διστάζω είναι ότι δεν ήμουν μπροστά και δεν μου το είπε η ίδια. Είδα τα μηνύματα, αλλά δεν παύει να είναι η δική τους σχέση. Αν του μιλήσω, θα του μεταφέρω κάτι οδυνηρό για τον άνθρωπο που αγαπά και ίσως χρειαστεί να εξηγήσω ακριβώς πώς το έμαθα. Αν σωπάσω, θα του κρύβω κάτι που εγώ θα ήθελα να γνωρίζω.
Δεν του έχω πει τίποτα. Ακόμη προσπαθώ να ξεκαθαρίσω αν αυτό που μου αναλογεί είναι να αποφασίσω ποιους ανθρώπους θέλω να κρατήσω στη ζωή μου ή αν πρέπει να ανοίξω μια κουβέντα που δικαιούται να κάνει το αγόρι της.
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




