Ο σύντροφός μου ίσως βρήκε το μικρό σπίτι που ψάχνει. Δεν έχει πάει καν να το δει κι εγώ ήδη αναρωτιέμαι αν θα χωρούσα εκεί. Όχι για να μείνω λίγες μέρες. Για να βάλω τα ρούχα μου στην ντουλάπα, να φέρω τα πράγματά μου και να ζήσουμε μαζί.
Είμαστε και οι δύο γύρω στα πενήντα πέντε και κοντεύουμε έναν χρόνο μαζί. Αγαπιόμαστε, περνάμε όμορφα και η σχέση μας είναι καλή. Γι’ αυτό μου είναι τόσο δύσκολο να εξηγήσω πώς η αγορά ενός σπιτιού μπορεί να μας οδηγήσει στον χωρισμό.
Εκείνος πουλάει το σπίτι όπου μένει τώρα και θέλει επιτέλους να αγοράσει μια μονοκατοικία που να του αρέσει πραγματικά. Ζούμε σε μια μεγάλη, πανάκριβη πόλη. Ακόμα κι ένα μικρό σπίτι με ένα υπνοδωμάτιο κοστίζει μια περιουσία. Με τα ίδια χρήματα θα μπορούσε να πάρει μεγαλύτερο διαμέρισμα, αλλά θέλει το δικό του μικρό σπίτι και την ανεξαρτησία που νιώθει ότι θα έχει εκεί. Το καταλαβαίνω. Μόνο που αυτό που κοιτάζει τώρα μοιάζει να χωράει μετά βίας έναν άνθρωπο, πριν καν μπουν τα έπιπλά του, τα βιβλία και η τεράστια συλλογή του από δίσκους.
Έχει τους λόγους του που δεν θέλει να κάνει πάλι υποχωρήσεις. Το σπίτι όπου μένει το είχε αγοράσει έχοντας στο μυαλό του και την προηγούμενη σύντροφό του. Εκείνη μετακόμισε στο εξωτερικό, η σχέση τελείωσε κι αυτός έμεινε για χρόνια σε ένα μέρος που δεν του αρέσει ιδιαίτερα. Δεν θέλω να πάρει εξαιτίας μου άλλη μια απόφαση που θα μετανιώσει.
Δεν είναι, πάντως, ότι αδιαφόρησε για το ενδεχόμενο να συγκατοικήσουμε. Είχε βρει μια λίγο μεγαλύτερη μονοκατοικία όπου πίστευε ότι θα χωρούσαμε, αλλά τελικά δεν προχώρησε η αγορά. Έψαξε και σπίτια με δύο υπνοδωμάτια, προσπάθησε να διαθέσει περισσότερα χρήματα, όμως όσα μας έκαναν ήταν πολύ ακριβά. Προσφέρθηκα να συνεισφέρω για κάτι μεγαλύτερο. Εκείνος θεωρεί ότι είναι νωρίς για να μπλέξουμε τα οικονομικά μας, και το σέβομαι. Το ότι αγαπιόμαστε δεν κάνει την κοινή αγορά σπιτιού απλή υπόθεση.
Προτείνει να μένω μαζί του για μεγάλα διαστήματα, να έχω κάποια πράγματά μου εκεί και να συνεχίσω να νοικιάζω το δικό μου σπίτι. Κοίταξε και αν θα μπορούσε να γίνει επέκταση, αλλά οικονομικά δεν φαίνεται εφικτό. Βλέπω την προσπάθειά του. Μόνο που εγώ θα συνεχίσω να πληρώνω άλλο σπίτι και δεν θα ξέρω πότε θα μπορέσουμε να συγκατοικήσουμε.
Το συμβόλαιο του σπιτιού που νοικιάζω λήγει σε μερικούς μήνες. Δεν περιμένω να μετακομίσω αύριο. Ήλπιζα όμως ότι η συγκατοίκηση θα ήταν εφικτή στο σχετικά κοντινό μέλλον. Αν αγοράσει ένα σπίτι που δεν μας χωράει, φοβάμαι ότι αυτό μπορεί να αναβληθεί για χρόνια. Εκείνος λέει ότι είναι χαρούμενος όπως είμαστε τώρα. Κι εγώ είμαι χαρούμενη μαζί του, αλλά όχι με την προοπτική να μένουμε χωριστά για αρκετά χρόνια ακόμα.
Ξέρει ότι θέλω να ζήσουμε μαζί. Του έχω πει ότι στενοχωριέμαι που μπορεί να συνεχίσουμε έτσι. Δεν του έχω πει καθαρά ότι ίσως δεν μπορέσω να συνεχίσω τη σχέση αν πρόκειται να μείνουμε χωριστά για χρόνια. Αν το πω πριν κάνει προσφορά για το σπίτι, φοβάμαι ότι θα ακουστεί σαν να τον βάζω να διαλέξει ανάμεσα σ’ εμένα και στο σπίτι. Αν δεν το πω, θα πάρει μια τόσο μεγάλη απόφαση χωρίς να ξέρει τι μπορεί να σημαίνει για εμάς.
Θέλω να βρει ένα σπίτι που να αγαπάει. Δεν θέλω όμως να περιμένω χρόνια για μια κοινή ζωή που μπορεί να μην έρθει ποτέ. Δεν έχει κάνει ακόμα προσφορά κι εγώ ψάχνω πώς να του πω και τα δύο.
