Μια φαντασίωση μπορεί να μοιάζει με ταινία που δεν θα ήθελες ποτέ να σκηνοθετήσεις. Το ότι σου κινεί το ενδιαφέρον μια ιδέα δεν σημαίνει ότι επιθυμείς να συμβεί στην πραγματικότητα.
Δεν υπάρχει υποχρεωτικός κατάλογος
Οι άνθρωποι διαφέρουν στον τρόπο που φαντάζονται και στο ενδιαφέρον που έχουν για τέτοιες σκέψεις. Δεν χρειάζεται να επινοήσεις φαντασιώσεις για να θεωρηθείς ενδιαφέρων.
Μπορείς να κρατήσεις κάτι για εσένα
Η οικειότητα δεν απαιτεί αναλυτική αναφορά κάθε ιδιωτικής σκέψης. Αν θέλεις να μιλήσεις, διάλεξε μια στιγμή που υπάρχει χρόνος και ρώτησε αν ο σύντροφός σου θέλει να ακούσει.
Ξεκίνα με τη διαφορά που έχει σημασία: «Μου αρέσει σαν ιδέα, δεν σου ζητώ να το κάνουμε» ή «Θα ήθελα να συζητήσουμε αν θα μας ταίριαζε». Έτσι δεν χρειάζεται ο άλλος να μαντεύει αν μοιράζεσαι μια σκέψη ή του προτείνεις να κάνετε κάτι.
Η κουβέντα δεν είναι συμφωνία
Το ότι κάποιος ακούει ή συμμετέχει στη συζήτηση δεν σημαίνει ότι συναινεί σε πράξεις. Μπορεί να ενδιαφέρεστε για διαφορετικά πράγματα. Δεν χρειάζεται να πιέσετε μια κοινή εκδοχή ούτε να παρουσιάσετε την πραγματοποίηση ως τεστ εμπιστοσύνης.
Κάποιες ιδέες μένουν στο ιδιωτικό σου σινεμά. Δεν χρωστάς σε κάθε σενάριο μια παραγωγή.
